หมู่นี้อะไรๆ ก็ชักจะแปลกๆ เลอะๆ อย่างไรไม่ทราบได้ ไม่กี่วันก่อนหนังสือ “ทักษิณ Where are you?” ก็ดังเปรี้ยง ขึ้นมาพร้อมภาพ “ฉองฉาว” คนนึงชื่อ “ลิเดีย” อีกคน “ร.ท.สุณิสา เลิศภควัต” คนแรกจะจ้ำจี้หรือเอ็นดูก็เรื่องเขาครับ ธุระไม่ใช่ คนสองผมก็ไม่อยากเข้าไปข้องแวะเดี๋ยวจะว่าผมเอาได้ว่า รังแกผู้หญิง แต่ก็ขอโทษนะครับ เห็นหน้าเห็นตา กิริยา การพูดการจา ผมพอจะขีดเส้นได้ว่าเป็นคนประมาณไหน แต่ขอเว้นไม่พูดถึงนั่นแหละครับ
ที่รู้สึกว่าแปลกหรือมัน “แปลกเป็นปรกติ” คือ หนังสือพิมพ์ที่พากันพาดหัวแบบว่า กองทัพบกรังแกผู้หญิง เลอะกันซะจนแยกผิด-ถูก ไม่ออกแล้ว อนาถใจครับ บก. แต่ละค่ายก็ใช่คนตัวเล็กตัวน้อยไร้ชื่อไร้นามอย่างผมซะเมื่อไหร่ เห็นพาดหัวก็นึกสงสารไม่ได้ ธ่อ! ได้แค่นี้เองน่ะเหรอ?
ปกหนังสือมันเหมือนคำถาม แต่ก็ไม่ใช่ประโยคคำถาม ”ทักษิณ Where are you?”..
เหลี่ยมตอบ “I am here!” มีวรรณยุคโท!!! (ออกเสียงเน้นๆ)
ปล. ผมก็แกว่งไปเรื่อยแหละ
เหอๆๆๆๆ
คนอยากดังกับเอ่เห้-
ฝนตกขี้หมูไหล คนจ-ไร มาพบกัน
วอรูม รัฐบาล รึป่าว เชียร์จัง ไปรับเงินจากรัฐบาล เหมือนไอ้เตมูจินสิ ดีนะ รักเผด็จการ
รักชอบรัฐบาลกับรังเกียจชิงชังเหลี่ยมเป็นคนละเรื่อง ลองใช้เวลาค้นบทความเก่าๆ ก่อนนะครับ
มีส่วนไหนที่ผมเชียร์รัฐบาล ขอโทษนะครับไม่อยากละลาบละล้วง ไม่ทราบว่าได้คะแนนจับประเด็น/ใจความในภาษาไทยเท่าไหร่ครับ หรือจบมาจากโรงเรียนไหน
อย่ากล่าวหาเรื่องรับเงินกันเลยนะครับ ผมยังไม่อยากเป็น “น้ำในกะโหลก” หรือกระจก
โอโห้
เจ็บคร้าบ
อิอิ
ทุกอย่าง คือ ภาพสะท้อน ของสังคมครับ แล้ว แต่จะมอง กัน แต่จงจำไว้นะ ผมว่า ไม่มีอะไร ผิดหรือ ถูกหรอก ในเมื่อ ทุกอย่าง ต่าง มีเหตผล ของมัน แต่ ขึ้นอยู่กับ ส่วนรวม มีผล อย่างไร กับ การกระ ทำนั้นๆ มากกว่านะ ทำให้ใครเดือนร้อน หรือ เปล่า วุ่นวายไหม………………..มากกว่า อย่าใช้อารมณ์ ด่า กัน จงใช้ เหตุผล และ ประโยชน์ สู้กันดีกว่า ว่ามะ ครับ
น่าจะวิจารณ์บทความในหนังสือฯ มากกว่าจะพาดพึงถึงบุคคลิกผู้เขียนนะคะ