ลุกทำไหร?

ลำดับที่ 340 • 15 March 2008 - 00:31

ลุกทำไหร? ในภาษาใต้ตรงตามความภาษาภาคกลางว่า “ลุกทำไม” ไม่ได้จะชวนกันออกมาลุกฮือสู้รบหรอกนะครับ เอาไว้คุยเรื่องนี้ในโอกาสอื่นที่จะมาถึง

หลังเขียนเรื่อง “ข้าพเจ้า..ผู้เบาปัญญา” เสร็จ ผมนั่งรับประทานข่าวเป็นอาหารไปตามประสา แต่จนด้วยปัญญาจะย่อยมาแบ่ง เพราะความคิดถูกรบกวน เพื่อนเก่ากว่าสิบปีสมัยเรียนปริญญาตรีที่ปัตตานีแวะมาทักทายผ่านโปรแกรมสนทนา หัวข้อสนทนาตอนปลายเรานั่งวิจารณ์ความเป็นไปหลายอย่างในเมืองนครที่เพื่อนพบเห็นขณะกลับไปงานแต่งเพื่อนร่วมสาขาวิชา เล่าสู่กันฟังถึงคนโน้นคนนี้ ทั้งหมดวนๆ อยู่ที่คนนั้นแต่งไปแล้ว คนนี้แต่งไปแล้ว คนนั้นคนนี้ได้ลูกแล้ว ลูกโตแล้ว

จนอดนึกไม่ได้ว่า การอยู่เป็นโสดอย่างเรานี้เป็นสิ่งแปลกประหลาดในวัยสามสิบกว่า? เป็นสิ่งแปลกปลอม ทัศนะคนมีอายุอย่างหนึ่งคือ การสร้างครอบครัวและมีลูกถือเป็นการประสบความสำเร็จอย่างหนึ่งในชีวิต หลายครั้งที่แม่ถามเรื่องแต่งงานสร้างครอบครัว ผมตอบ “มีอุปกรณ์การแต่งงานแค่อันเดียว” เอากับผมสิ

เคยมีข่าวลือเกี่ยวกับผมในงานแต่ง (ในฐานะงานพบรุ่น) ใครคนหนึ่งว่า ผมแต่งงานมีมีลูกเมียแล้ว ทำงานอยู่ที่ใดที่หนึ่งในภาคใต้ตอนล่าง? ผมได้คิดทันทีว่าคนเรามีความสามารถขั้นสุดยอดในการสร้างข่าวลือ เอาอะไรมาปะติดปะต่อกันอย่างไรไม่ทราบครับ ผมไม่เคยเจอเพื่อนคนไหนสักคนมาสิบปีแล้ว

อย่างผมนี่เขาเรียกว่าหนุ่มใหญ่ ส่วนไหนใหญ่ไม่ทราบได้ครับ ไม่เห็นว่าส่วนไหนจะขยายขนาดยกเว้นพุงที่พอจะบ่งถึงความพอจะมีกินอยู่บ้าง สมัยเด็กเรียนชั้นประถมพอลูกสาวบ้านใครจะแต่งงาน มักมีการพูดกันว่าสาวคนนี้ “ฉี่รดที่นอน” หมายถึงถึงเกณฑ์และเวลาที่จะแต่งงานแล้ว จากนั้นไม่นานคนนั้นก็แต่งงานออกเรือนไป

เรื่องเล่าทำนองเดียวกันว่าชายแตกเนื้อหนุ่ม หรือหนุ่มใหญ่ค่อนไปทางปลายกำลังจะเลยวัยมัก “หนาวลมว่าว” ลมว่าวคือลมสินค้าตะวันออก หนุ่มหนาวลมว่าวจะหนาวสะท้านกาย โบราณเขาว่าสมควรจะหาเมียเสียให้หายหนาว

หนาวลมว่าว นอนไม่หลับกระสับกระส่ายอะไรมันลุกอย่างเพลง “ลุกทำไหร” ของเอกชัย ศรีวิชัย ชุดเอกชัยไทยแลนด์ หรือเปล่าอันนี้ไม่ทราบครับ ไม่เคยเป็น

ฮือ ฮือ ฮือ นอนครางฮือฮึงมันนึกปรือโฉ้
ถึงตอนดึกๆ นึกปรือโฉ้โร้ มันนึกปรือโฉ้หัวใจ
ยามนอนไม่หอนเป็นสุข เดี๋ยวลุกเดี๋ยวลุก ไม่รู้ลุกไซร
ท่าไม่ดีแล้วกูสา คิดๆ ขึ้นมายิ่งปรือโฉ้ มันปรือโฉ้โร้ไม่รู้ไอ้ไหร

ปรือโฉ้ ปรือโฉ้ ปรือโฉ้ เวลาจะนอนไม่หอนเป็นสุข
เดียว เดียวลุกไม่รู้ลุกไซร

หนาว หนาว หนาว ไม่รู้ลมว่าวมันหนาวเอาปรือ
ต้องกอดหมอนข้างนอนครางฮือๆ ไม่รู้พันปรือแล้วเอกชัย

อยู่ได้มาตั้งหลายปี แต่มาปีนี้ไม่รู้มันไซร
พอตกดึกยิ่งนึกหนาว ลุกขึ้นมาหลาวตอนไก่ขัน
ไม่รู้ว่ามันลุกขึ้นทำไร

ลุกขึ้น ลุกขึ้น ลุกขึ้น ลุกขึ้นทำไรไม่มีใครปลุก
เดี๊ยว เดี๊ยวลุก ไม่รู้ลุกไซร

หัวใจหงุดหงิดมันผิดสังเกต แล้วนิ
มันเกิดอาเพศไม่รู้เหตุไหร
แต่ก่อนไม่หอนพันนี้ แต่มาปีนี้ไม่รู้มันไซร
สาวไหนช่วยบอกให้รู้ นึกว่าเห็นดูพี่เอกชัย

ฮือ ฮือ ฮือ ไม่รู้พันปรือเสียแล้วพ่อถิ
ถึงตอนดึกๆ นึกนู้นึกนี่พันปรือซักทีกวนใจ
แต่ก่อนมันไม่หอนลุก นอนหลับเป็นทุกข์ไม่ลุกไม่ไร
พอมาปีนี้นอนไม่หลับ พอมันเราจะหลับมันกลับลุก
นอนไม่เป็นสุขมันลุกกวนใจ

เพื่อนบอก เพื่อนบอก เพื่อนบอกหาเมียสักคนจะได้พ้นทุกข์
ให้..มันลุกกับเราทำไร เดียว เดียว เดียวลุกไม่รู้ลุกไซร

แรกแต่เดิมฟังเพลงนี้คิดว่าคงไม่ออกแนวทะลึงกระมังครับ ฟังจบถึงบรรทัดสุดท้ายเกิดเอะใจ แล้วอะไรมัน “ลุก”? เคยฟังคนเขาด่ากันสมัยเด็ก มีชายคนหนึ่งอยู่นาน ทำงานขยันขันแข็งแต่ไม่ยอมมีเมียกับเขาสักที พรรคพวกเลยว่าให้ “อยู่ให้ดอด่าแม่!!” ..ขออภัยสำหรับภาษาไม่สุภาพ แต่อยากใช้คำให้ตรงความและตรงตามต้นฉบับ

ป้าย: ทะลึ่ง, ลูกทุ่ง, เพลงใต้    หมวด: ชวนนอกเรื่อง, ดนตรีการ    Print