คำพ้องเสียง

หายไปหลายวัน เพราะวุ่นๆ อยู่กับอย่างอื่นครับ ตั้งใจว่าจะหายต่ออีกหลายวัน แต่ว่าเผลอไปเห็นอะไรเข้าเลยอยากหยิบมาเขียน คราวก่อนผมผมก็พูดเรื่องภาษาไทยไว้ในหัวข้อนี้ และนี้ ไปสองรอบ เพราะมัน “ไม่น่า” เลยนี่แหละครับ

เหมือนว่าทุกวันนี้นอกจากการพยายามแปลงภาษาให้ดูเท่ เป็นเอกลักษณ์ แสดงอัตลักษณ์เฉพาะกลุ่มแล้ว เรามีปัญหาหนักขึ้นเรื่อยๆ เรื่องคำพ้องเสียง เขียนต่างแต่ออกเสียงเหมือนหรือใกล้เคียงกันมาก  คำแบบนี้มีเยอะมากครับในภาษาของเราและผิดบ่อย เรื่องสะกดผิดจนความหมายไปคนละเรื่องนั่นก็อีกเรื่องนะครับ 

ว่ากันว่าคนกลุ่มที่เกี่ยวข้องกับงานพิมพ์สายตาต้องไวประดุจเหยี่ยว ต้องแม่นและต้องไม่ผิด แต่ก็เจอบ่อยนะครับในหนังสือพิมพ์ทั้งที่พิมพ์ขายเป็นพับๆ กับแบบออนไลน์ ล่าสุดไปสะดุดเข้ากับข่าวเสี่ยเหลี่ยมจากหนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ ความว่า

“ผมไม่ได้กระทำสิ่งที่ผิดกฎหมาย และไม่เคยทุจริตช่อราษฎ์บังหลวง บรรดาข้อกล่าวหาต่างๆ ที่มีต่อผมและครอบครัว ล้วนเป็นการกล่าวหาที่มาจากมูลเหตุทางการเมืองทั้งสิ้น..”

ครับ อย่างที่เห็น จาก “ฉ้อ” กลายเป็น “ช่อ” ไปซะ นี่แหละคำพ้องเสียง กรณีนี้ความหมายของทั้งประโยคเลยลงคูตีความไม่ได้ว่าหมายถึงอะไร มีใครเคย “ช่อ” ราษฎร์ (ราษฎร์ เขาก็เขียนผิดแหละ) บ้างครับ พนันได้นักการเมืองประเทศนี้ไม่เคยมีใคร “ช่อ” ราษฎร์

ความจริงผมไปเห็นข่าวนี้มาจากเว็บสนุก เลยตามมาดูที่ต้นแหล่ง สนุกเองพวกก็เล่นก็อปดะ เลยพาลผิดไปด้วย แบบว่ามีข่าวกูก็อปก่อน เรื่องนี้สนุกไม่ผิดครับเพราะไม่เคยผลิตเนื้อหาอะไรเป็นของตัวเอง