มีอีกไหม?

ไม่ได้จะขึ้นหัวข้อเพื่อจะถามว่าพลังนอมินีกับสัตว์หน้าเหลี่ยมจะมีอะไรอัปรีย์ๆ ให้สังคมเราเพิ่มเติมอีกไหมนะครับ เรื่องนี้ค่อยว่ากัน เห็นว่าจวนจะใกล้วาเลนไทน์แล้ว ผู้ใหญ่ก็ชักเป็นห่วงจิ๋มเด็กๆ พยายามออกมาตรการต่างๆ ทั้งรณรงค์ให้ความรู้ ทั้งตรวจม่านรูดและที่ต่างๆ ทำไปเถอะครับ อย่างไรก็กันไม่ได้ ทุเลาไม่ได้ถ้าไม่เข้าถึงเหตุ

แล้วถ้าจะย้อนถามว่าใครพาเด็กเหล่านั้นมาถึงจุดนี้ ก็ผู้ใหญ่ทั้งนั้นแหละครับ แล้วทุกอย่างก็ไหลไป เหตุมันไม่ได้เกิดขึ้นลอยๆ ถามไปว่าอะไรทำก็จะมีแต่จี้ใจเจ็บใจเปล่าๆ

เรื่องแปลกที่สมัยก่อนพอถึงวาเลนไทน์ ใครรักใครก็ไปกันเป็นคู่ๆ เดี๋ยวนี้มาเป็นหมู่ เล่นวิ่งผลัด ก็เข้าท่าดีครับ เด็กมันช่างคิดว่ามั๊ย ฟังคำเก่าๆ ที่เขาว่า “เด็กฉลาดชาติเจริญ” นวัตกรรมเอากันรูปแบบใหม่ๆ สะท้อนความฉลาด ช่างคิดของเด็ก แบบนี้ชาติเราไปรอดครับ

ผู้ใหญ่สิล้าหลัง ยังเที่ยวเอาไฟฉายส่องม่านรูด แบบนี้ยังไงก็ตามเด็กไม่ทัน

รณรงค์ “ยืดอกพกถุง” คราวก่อนเหมือนจะได้ผลนะครับ ผมได้ฟังและเห็นตัวเป็นๆ จากดีเจกล้องกบคนหนึ่งเล่าประสบการณ์ให้ฟัง เขาฟันสาวได้โดยไม่จำเป็นต้องไปนั่งหื่นกันที่ห้อง ๑๘+ อยู่ห้องธรรมดา ยิ่งเป็นดีเจยิ่งเด็ด จีบสาวไว้เป็นกระบุง ตกลงคบหากัน แล้วชวนมาหาที่บ้าน ข้อแม้มีนิดเดียว คือ “ต้องมีถุง” ถ้ายึดอกพกถุงเป็นอันว่าผ่าน พอเบื่อๆ ก็เวียนเอาหน้าใหม่เข้ามา สาวหลายคนเจอแบบนี้หลายรอบก็อำลากล้องกบไป ขณะมีหน้าใหม่เวียนเข้ามาเรื่อยๆ ที่สำคัญส่วนใหญ่หญิงมาให้ถึงบ้าน

สังเกตกันไหมว่า เรื่องพรรค์ยังงี้ ที่เป็นข่าวส่วนใหญ่หญิงมาหาเองถึงบ้านทั้งนั้น ผู้ใหญ่มองออกไหมว่าทำไม

สมัยสัก ๖-๗ ปีก่อน ผมทำงานอยู่ในหมู่บ้าน แล้วก็มีเรื่องเล่าว่า วันหนึ่งมีหญิงสาวนางหนึ่งถูกฉุดไปข่มขืนที่กระท่อมร้าง ผู้ชายที่ข่มขืนมีราว ๕-๖ คน พอคนสุดท้ายเสร็จ หญิงสาวถามว่า “มีอีกไหม?” ..อึ้งกันไปตามๆ กันครับ

ก็แค่เล่าสู่กันฟังครับ