2 ความเห็น ใน “หัวกวย ปากหมา ประสาหมัก”

1. Trilobite
   

   11 December 2007 เมื่อ 08:16

   เก็บมาฝากค่ะ
   ……………………………………………………………………………………………………….

   กาแฟดำ

   4 ธันวาคม พ.ศ. 2550 00:00:00

   ใครที่เบื่อการเมืองเรื่องเลือกตั้ง เพราะมีแต่หน้าเก่าๆ และเรื่องแก่งแย่งอำนาจกันอย่างบ้าคลั่ง อย่าได้ท้อแท้ไป…

   มี “วิธีทำใจ” จาก พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตโต) จากหนังสือเล่มเล็กๆ ที่ได้สาระน่าสนใจยิ่ง

   กรุงเทพธุรกิจออนไลน์ : หนังสือเล่มนี้พิมพ์แจก 9,000 เล่มเป็นธรรมทาน โดยพลโทนายแพทย์ดำรง และ คุณนงเยาว์ ธนะชานันท์

   ชื่อหนังสือ…”เบื่อการเมือง : เรื่องขุ่นใจก่อนเลือกตั้ง…พระพรหมคุณาภรณ์บอกวิธีทำใจ” เป็นการบันทึกบทสนทนา

   เรื่องการบ้านการเมือง ที่กำลังเป็นประเด็นร้อนแรงขณะนี้อยู่

   ผมอ่านแล้วก็ได้สติ และเพิ่มปัญญาขึ้นมาหลายขุม เพราะท่านอาจารย์ปยุตโต แห่งวัดญาณเวศกวัน ท่านตอบคำถามได้ตรงใจ

   ผู้รักความเป็นธรรม และสนใจเหตุการณ์บ้านเมืองเหลือเกิน

   ตอนหนึ่งท่านบอกว่า

   “สังคมวันนี้ไม่มีหลัก ถ้าสังคมไทยมีหลักแค่ 3 ข้อต้นของมงคลสูตร คือไม่คบพาล คบบัณฑิต บูชาคนที่ควรบูชา สังคมก็ไปรอดแล้ว

   แต่คนไทยในปัจจุบันแค่ 3 ข้อต้นของมงคลสูตรก็ยังไม่ได้ จะไปรอดได้อย่างไร นอกจากจะไม่ได้ ยังไปทางตรงข้าม

   สวนทางไปเสียอีก แล้วจะพ้นอัปมงคลได้อย่างไร?”

   ผู้ไปร่วมสนทนากับท่านเปรยว่า เบื่อการเมืองนักหนา อยากปิดหูปิดตาเสียเลย เพราะเหตุการณ์บ้านเมืองปัจจุบันน่ากลัว…

   ไม่อยากเห็นหน้านักการเมืองบางคนที่มีประวัติไม่ดี จึงไม่ดูทีวี ไม่อ่านหนังสือพิมพ์ และเลือกที่จะหนีไปอยู่ต่างจังหวัดเสีย…

   เรียนถามอาจารย์ว่าวิธีที่ถูกคืออย่างไร…เราจะช่วยเหลือสังคมอย่างไรในสถานการณ์แบบนี้

   ท่านอาจารย์ปยุตโตตอบว่า

   “ต้องบอกไว้ก่อนว่า เรื่องการเมืองนี่ พระไม่ยุ่งด้วย แต่พระต้องพูดนะ เรื่องธรรมะสำหรับการเมือง…

   สำหรับคราวนี้ดูเหมือนจะเป็นการช่วยแก้ปัญหาของคนที่มีความทุกข์ เพราะการเมือง…

   ทีนี้ ที่พูดมานี้ก็เป็นการแสดงความเบื่อหน่ายต่อนักการเมือง แล้วก็เลยพลอยเบื่อการเมืองคลุมไปหมดเลย และที่สำคัญ

   การเมืองในที่นี้ก็เป็นเรื่องของประชาธิปไตย เพราะฉะนั้น ที่ว่าเบื่อการเมืองก็เหมือนกับบอกด้วยว่า

   เบื่อระอาประชาธิปไตยของบ้านเมืองนี้ เป็นความเบื่ออย่างที่พูดได้ว่าเต็มประดา ถึงขนาดปิดหูปิดตาไม่อยากเห็น ไม่อยากได้ยิน

   เท่ากับตัดความมีส่วนร่วมทิ้งไปเลย ถ้าถึงขั้นนี้ ก็เห็นจะเตรียมชี้ชะตาประชาธิปไตยของเมืองไทยได้แล้ว…”

   ท่านอาจารย์บอกต่อว่า “การที่ไม่ยอมรับรู้ ปิดหูปิดตาไปเลย ก็หนักไปหน่อย อาจถือว่าสุดโต่งไปข้างหนึ่ง

   แต่ถ้าเราจะติดตามเรื่องเอาจริงเอาจังหนักไป จนกระทั่งเสียการเสียงานของเรา ใจไม่อยู่กับงาน ก็สุดโต่งไปอีกข้างหนึ่ง…”

   ความพอดีอยู่ที่ไหน? อาจารย์บอกอีกตอนหนึ่งว่า “ต้องแยกความรู้กับความรู้สึกให้ได้ และมันก็เป็นการฝึกตัวเราอย่างหนึ่งด้วย …

   ถ้าเราไม่ยอมรับ หรือรับไม่ได้ ก็เท่ากับเรายอมแพ้ ไม่สู้มัน และต่อไปก็จะต้องเจอความลำบากใจกับปัญหาอยู่เรื่อย”

   ท่านบอกอีกว่า คุณภาพของประชาธิปไตยอยู่ที่คุณภาพของประชาชน

   อาจารย์บอกว่าต้องยอมรับว่า องค์ประกอบของสังคมไทยแทบทุกส่วนเป็นปัจจัยที่เอื้อต่อความโดดเด่นของผู้มีบาปกรรม

   ไม่ใช่เอื้อแก่คุณธรรม

   “มันเป็นโอกาสของเขา ก็ต้องรู้ตัวซิว่าเราได้ปล่อยสังคมของเราให้หมักหมมอยู่ในความประมาทมานาน

   จนกระทั่งสังคมนี้กลายเป็นสภาพเอื้อแก่คนพวกนี้ แล้วอย่างนี้ เราจะมาแก้ปัญหาฉับพลันทันทีได้อย่างไร?”

   อาจารย์ปยุตโต ให้ข้อคิดต่อว่า

   “อย่างประชาชนทั่วไปก็ไม่ใส่ใจแล้วว่า การเมืองจะทำให้บ้านเมืองส่วนรวมเป็นอย่างไร เอาแค่ให้ตัวฉันอยู่ได้

   ก็ยอมรับเงินทองในการเลือกตั้งง่ายๆ…ถ้าเราเอาคนดีมา ก็ยากที่จะได้รับการเลือกตั้ง นอกจากว่าจะมีความโดดเด่นประทับใจ

   จนกระทั่งเป็นสุดรักสุดบูชาของประชาชน…ในแง่หนึ่ง คือต้องมีมหาบุรุษขนาดนั้น จึงจะสามารถเปลี่ยนสังคมอย่างนี้ได้

   ซึ่งเป็นเรื่องยากมาก แต่ก็ต้องยอมรับว่า องค์ประกอบในสังคมเวลานี้เป็นอย่างนั้น และกระแสมันกำลังไหลไปทางนั้นอย่างรุนแรง…”

   ผมนำมาเล่าต่อเพราะคณะบุคคลผู้เป็นห่วงเป็นใยบ้านเมือง มีความวิตกกังวลเรื่องการเลือกตั้งที่กำลังจะมีขึ้น

   จึงได้ไปปรึกษาพระเดชพระคุณท่านเจ้าคุณพระพรหมคุณาภรณ์ เพื่อขอความเห็นพระที่ประชาชนเคารพนับถือว่า “ควรทำใจอย่างไร”

   ผมอ่านแล้วสรุปกับตัวเองว่าแค่ “ทำใจ” เห็นจะไม่พอ ต้อง “ร่วมกันทั้งสังคมเพื่อธรรมะ” ด้วย จึงจะแก้ปัญหาได้

Trackbacks

1. เก็บตกศิลป์แสบจากชุมนุมพันธมิตรฯ | Boring Days

©2007-2010 BoringDays. สงวนสิทธิ์ ๒๕๕๐-๒๕๕๓: อม ๓ ส่วน บริวาร ๑ ส่วน แจกชาวบ้าน ๑ ส่วน — สิ้น ๑๙๓ วัน หมาคาบไปแดก ๏
ขับเคลื่อนโดย พิมพ์คำ กะ เอสเพรสโซ่ ๒ ช้อน น้ำร้อน ๓/๔ และแมว ๔+๗ | หน้ากาก Cleaker 2.0 | แผนที่กันหลง