วันเพ็ญเดือนสิบสอง ลอยกระทงทำเนียบ

เป็นอีกหนึ่งสีสีนของพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย สำหรับประเพณีลอยกระทงในวันเพ็ญเดือนสิบสอง วานนี้ผมกว่าจะไปถึงทำเนียบก็ทุ่มกว่าแล้ว อากาศยังอุ่นจากอาทิตย์ยามค่ำ ผมเดินเตร่ๆ ไปชมร้านค้าต่างๆ ที่มีการปรับย้ายสถานที่เนื่องจากประกาศเปิดถนนราชดำเนิน แต่เดิมผมมีความกังวลอยู่มากทั้งเรื่องความปลอดภัยและการจัดการสถานที่ใหม่ เพราะพื้นที่รอบทำเนียบฯ นั้นไม่สามารถรองรับเต้นท์ ผู้ชุมนุมและร้านค้าต่างๆ ได้ ไม่กว้างขวางอย่างถนนราชดำเนินนอก ทั้งการร่นแนวป้องกันสุ่มเสี่ยงต่อ “หมาลอบกัด” ที่ปฏิบัติการโดยงานใต้ดินของหลายกลุ่มของพลังประชาชน และ เสธ.แดง (เสธ. ประกาศที่ร้านก๋วยเตี๋ยวแห่งหนึ่งว่าระเบิดลูกใดเป็นของทีมตน)

หลายร้านน่ารักครับ แม้ไม่อยากย้ายออกจากบริเวณไปยังถนนพระราม ๕ แต่ปรับลดขนาดร้านลงเพื่อคืนพื้นที่ส่วนหนึ่งให้ เป็นการ “เอื้อ-เกื้อ” ต่อกัน ร้านแรกที่ผมขออนญาตถ่ายรูปเขาลดขนาดร้านลงเป็นแผงเล็กๆ ขนาดกำลังน่ารัก ลูกสาวเจ้าของร้านสวยครับเจ้าของร้านอัธยาศรัยดี

ส่วนใหญ่ขายผลิตภัณฑ์ที่เป็นอนุพันธ์ของ “มือตบ” เป็นกิ๊ฟช้อปนานามือตบหลากสีสัน น่ารักทั้งนั้น เป็นอะไรไปก็ไม่ทราบ ผมมือสั่นตลอดเลย รูปที่ถ่ายมาเลยแทบจะไม่ได้เรื่องสักภาพ

อย่างที่สองสาว “แอ้ม-แอน” ประกาศบนเวทีครับว่ามีกระทงจำหน่าย เป็นกระทงทำเองจากวัสดุธรรมชาต ราคาย่อมเยาว์

กระทงมือตบน่ารักๆ ก็มีครับ ราคาไม่แพงแต่จะชวนไปซื้อหาตอนนี้ก็สายไปแล้วเนาะ รอปีหน้ากลับมายึดทำเนียบฯ ไว้ลอยกระทงใหม่ (ฮา)

อีกร้านทำกระทงขายในราคาย่อมเยาว์เช่นกัน สีสันสวยงามทำจากใบตอง (ทำไมไม่เรียกใบกล้วยฟร่ะ) ลูกสาวเจ้าของร้านสวยอัธยาศรัยดี ชักชวนให้ผมซื้อกระทง โอกาสจะได้ลอยกระทงในทำเนียบเลยจากนี้ไม่มีแล้ว ครับถูกของเธอแต่ผมสงสารกระทง ไม่อยากเอาไปลอยทิ้งเท้งเต่งในน้ำ (ฮา) เลยชวนเธอไปลอยด้วยกันด้วยข้ออ้างว่าไม่มีคนลอยด้วย เธอบอกว่า “แม่ดุ” ..ฮา แซวเล่นกันสนุกสนานนะครับ แม่ก็อัธยาศรัยดีนั่งทำกระทงอยู่ในเต้นท์

แอบเก็บหมีน่ารักมาฝากสาวๆ ด้วยครับ ราคาขึ้นหับสวมกระโปรงหรือไม่สวมกระโปรง ผมเดินไปแอบถ่ายเข้าของร้านหันมาเห็น “เก็บตังค์ค่าถ่ายด้วย” พร้อมรอยยิ้มอารมณ์ดี แม่ค้าสวยหมีก็น่ารักแวะไปอุดหนุนกันนะครับ ราคาตัวละสองร้อยกว่า “หมีกู้ชาติพร้อมมือตบจิ๋ว”

ผมเดินเข้าทำเนียบทางประตูหนึ่ง รอบนี้การตรวจตราเข้มงวดกว่าทุกคราว เป้ผมถูกตรวจโดยละเอียดทุกช่องที่รูดซิบเปิดได้ เจ้าหน้าที่ตรวจกระเป๋าอัธยาศรัยดีมาก ยิ้มตลอดและยกมือไหว้ขอบคุณหลังตรวจเสร็จ ตามประสาก็กระเซ้ากันพอได้ยิ้ม ตอนตรวจตัวด้วยเครื่องตรวจ ใต้เข็มเขัดมีเสียงดังเลยแซวกัน “ของมันแรง” ..ฮา — เข้าไปถึงหน้าเวทีแกนนำสองท่านขึ้นเวทีพอดี ลุงจำลองกับลุงสมศักดิ์ ทุกคนหน้าเวทียืนร้องเพลง “เทียนแห่งธรรม” โดยปกติรอบนอกพันธมิตรฯ ร้องเพลงนี้กันได้ทุกคน เดินร้องบ้าง ยืนร้องบ้าง

ผมนั่งฟังจนคุณสนธิพูดได้พักใหญ่ก็ลุกออกไปข้างนอก เพราะนิโคตินในเลือดต่ำต้องออกไปหามุมสงบเติมเต็ม อีกอย่างผมรู้สึกแปลกแยกและขาด ด้วยความที่รีบออกจากบ้านจึงลืมมือตบ พอไม่มีมือตบแล้วรู้สึกขาดๆ ยังไงไม่รู้ ไม่หนุกเลย! – เสร็จจากภาระกิจ “ใบจาก” ก้ออกไปนั่งเชิงสะพานชมัยฯ ร่วมกับคนอื่นที่นั่งกันเต็มเชิงสะพานภายในวงล้อมของซากรถบัส “เต็มออก เต็มออก”  มุมนั้นมีเต้นท์แจกอาหาร ขอร้องให้มาช่วยรับไปกิน เป็นขนมหวานอร่อยชื่นใจและยำมาม่า อร่อยมากครับขอบอก แถมท้ายไข่เจียวจากหลังเวที..หร่อยเหมือนกัน ห๊อม..หอม

เลยจากเต้นท์อาหารนี้ไปหน่อย ตรงข้ามเต้นจองดาวเทียมมีกระทงขายอีกร้านเป็นกระทงจากวัสดุธรรมชาติ ทำจากข้าวโพดและเปลือกมะพร้าว

สนใจเสื้อ “น.ช.” ไหมครับ ตัวละร้อยกว่าๆ หาซื้อได้ที่ใต้ประตูสี่ ทำเนียบฯ ครับ

ถนนราชดำเนินนอก ที่แยกมิสกวันไม่เหมือนที่คุ้นเคยแล้วครับ โล่งไม่มีเต้นท์ ร้านค้าอย่างเก่าก่อน ผมเดินบนถนนราชดำเนินด้วยความรู้สึกที่ต่างไปจากที่เคย เพิ่งจะได้รู้สึกวันนี้ว่าถนนเส้นนี้กว้างขวางนัก สะพานมัฆวานก็ไม่เหมือนอย่างที่คุ้นเคย

การลอยกระทงไม่ได้จัดเป็นกิจลักษณะนะครับ ลอยกันตามอัธยาศรัย บางส่วนข้ามฝั่งไปลอยหน้าวัดโสม บางส่วนลอยจากท่าน้ำเล็กๆ ฝั่งทำเนียบลงคลองผดุง มีน้ำหนุนจากเจ้าพระยาเต็มคลอง

ผมเสียดายที่สุดเลยก็ตอนที่เดินออกจากทำเนียบก่อนคุณสนธิพูดเสร็จ เพราะพลาดโอกาสได้ถ่ายรูปตอนคุณสนธิร้องและรำเพลงลอยกระทง ขุนศึกของพันธมิตรฯ ยามไม่ดุดันก็น่ารักไม่หยอก ยังนึกถึงลุงสมศักดิ์ร้องเพลงคืนก่อนโน้น “นกขมิ้น” ..ใครไปลอยกระทงทำเนียบบ้างยกมือขึ้น