วันศุกร์ดิบ พันธมิตรชุมนุมใหญ่ ๑ สิงหาคม

หลังตัดสินใจสองสามรอบและนัดแนะกับพี่ชัย ผมก็จัดเป้ออกจากบ้าน ในนั้นไม่มีอะไรมากครับมียาสมุนไพรขนานต่างๆ สำหรับอาการเจ็บป่วยทางกาย กับกล้องถ่ายรูปตัวเก่า ขึ้นรถตู้สายเดิมไปถึงเวทีชุมนุมพันธมิตรฯ ที่สะาพนมัฆวานฯ บรรยากาศที่เชิงสะพานคึกคักกว่าทุกคราว ชาวพันธมิตรสวมเสื้อเหลืองเดินทางมาไม่ขาดสาย การดูแลรักษาความปลอดภัยแน่นหนากว่าคราวก่อนๆ เพื่อให้ผู้ร่วมชุมนุมได้รับความปลอดภัยสูงสุด พ้นจากมือของพวกสัตว์นรก นปก. และรัฐบาลหมักหน้าหมูปากหมา ขายชาติ ด้านหน้าขึงตาข่ายเหล็ก และยางรถยนต์ที่บริจากกันมามากมาย

ผมไม่เข้าในบริเวณที่ชุมนุมในทันทีแต่แวะไปเผาใบจาก และเข้าห้องน้ำที่รถสุขาของ กทม. แถวหน้ายูเอ็น (UN) คุณสมศักดิ์ โกศัยสุข แกนนำพันธมิตร เดินล้ำหน้าผมไป พักหนึ่งก็กลับมาพร้อมวงล้อมขอลายเซ็นของพันธมิตรกันตัง จังหวัดตรัง ที่ยกขบวนกันมา ๑ คันรถบัส มีแซวคุณสมศักดิ์ด้วยสำเนียงตรังกันสนั่น ลีลาการขอลายเซ็นไม่ย่อยครับ เซ็นกันอย่างที่เห็นในภาพครับ

บรรยากาศหน้ายูเอ็น ฝั่งทางไปวัดมกุฏคับคั่งไปด้วยร้านค้าอาหารการกินและชาวพันธมิตรที่ทยอยเข้ามายยังที่ชุมนุมอย่างต่อเนื่อง ยิ่งค่ำคนยิ่งมาก บรรยากาศยิ่งคึกคัก

รั้วรังนก และบังเกอร์ยางรถยนต์ของทางเข้าทั้งด้านหลังบริเวณแยกพระบรมรูปทรงม้า และเชิงสะพานมัฆวาน เป็นเครื่องนี้ความระยำของรัฐบาลหุ่นเชิดขายชาติและสำนักงานตำรวจแห่งชิน ที่นอกจากล้มเหลวในการดูแลความปลอดภัยของการใช้สิทธิชุมนุมตามรัฐธรรมนูญแล้ว ซ้ำร้ายยังว่าจ้าง สนับสนุนให้ “สัตว์นรก นปก.” ลอบทำร้ายอยู่เนืองๆ

วันศุกร์ที่ผ่านมา เป็นครั้งที่เข้าไปในที่ชุมนุมแล้วถ่ายรูปยากเป็นอย่างมาก ไม่ใช่เพราะมาตรการตรวจตราที่เข้มงวด แต่เพราะความหนาแน่นของพันธมิตร ที่แทบหาช่องว่างที่ยืนนิ่งๆ ให้ถ่ายรูปไม่ได้ ต้องไหลไปตามทางเดินตลอด หามุมยากมากด้วย ด้านข้างพันธมิตรทะลักล้นมาถึงเชิงสะพาน ซึ่งเลยด้านข้างเวทีออกมา ด้านนี้เป็นขวามือของเวที

ป้าย “มหาวิทยาลัยราชดำเนิน” ระหว่างที่คุณแอน คุณแอ้ม เป็นพิธีกรบนเวที

ยังไม่ทันค่ำ แต่ผู้ชุมนุมแน่นขนัด ผมถ่ายรูปจากบล็อคทางเดินที่สองซึ่งห่างจากเวทีค่อนข้างมาก บริเวณหน้าเต๊นเหลืองของกองทัพธรรม จากจุดนี้มองเวทีขนาดใหญ่แทบไม่เห็นแล้ว

บริเวณนี้มีการแจกน้ำดื่ม ทั้งน้ำเปล่าและน้ำสมุนไพร สองสาวสวยคาวบอยนั่งประจำการอยู่แถวนี้ หมวกคาวบอยซื้อได้จากถนนฝั่งซ้ายของเวทีครับ ใบละเท่าไหร่ผมไม่ได้ถาม

บรรยากาศคึกคักมาก เสียงโห่ร้องดังไม่ขาดสาย เครื่องไม้เครื่องมือพร้อมสรรพครับ ทั้งเก้าอี้สนาม มือตบ น้ำท่า ข้าวห่อ ร่มและเสื้อกันฝน ด้านล่างเป็นแอบถ่ายนักศึกษาของแท้ครับ

ใกล้ค่ำแล้วกองทัพต้องเดิน ด้วยท้อง กินกันกลางที่ชุมนุมนี่แหละครับ อาหารมังสวิรัตของกองทัพธรรมในกระทงใบตอง อาหารที่มีเนื้อสัตว์ก็มีครับ แต่อยู่บริเวณอื่นอย่างซุ้มของสุราษฎรธานี

บริเวณให้แยกสวนมิสกวัน ผู้ชุมนุมหนาแน่นกว่าทุกคราว ทยอยเข้าไปเติมเต็มช่องว่างไม่ขาดสาย จากจุดนี้มองไปยังพระบรมรูปทรงม้าเห็นผู้ชุมนุมไกลสุดสายตา

ใครจะทำวีซ่าไปเขมร ติดต่อได้ที่คนขายชาตินะครับ บริการฟรี

แยกมิสกวันครับ แน่นขนัดไปด้วยผู้ชุมนุม จุดนี้ล่ะครับที่ไอ้บ้าตัวนึงขับรถพร้อมอาวุธเต็มพิกัดมาบุกชุน แล้วยกเหล้าขึ้นซดเทใส่ตัว ตอนนี้ท้ายที่ชุมนุมถูกเลื่อนไปที่แยกพระบรมรูปฯ

แยกพระบรมรูปครับ แผงกั้นทางเข้าด้านหลังถูกขยายมาถึงตรงนี้ ลืมบอกมีไอติมแจกฟรีสองถังตรงนี้ ต่อแถวกันยาวเหยียด

ของแถม ครับ เด็กอุนบาลถือป้ายมาทั้งชุดนักเรียน และร้องเท้าหน้าเหลี่ยมครับ

เบาๆ เพียงแค่นี้นะครับ รอบนี้ถ่ายรูปได้ไม่มากเพราะอย่างที่บอกว่าคนเยอะ เบียดเสียดกันมาก ไปคราวนี้เจอเพื่อนและรุ่นพี่สมัยเรียนมหาวิทยาลัยด้วย ไม่ได้เจอกันมาเป็นสิบปี โพสต์นี้ถือเป็นการย้อนหลังนะครับ วันศุกร์กลับถึงบ้านก็ง่วง เขียนได้ท่อนเดียว วันเสาร์ออกจากบ้านไปเดินขบวนแต่เช้ากลับมาถึงบ้านต้องคอยอำนายการการออกเที่ยวนอกบ้านของแมว เพราะขังไว้ในบ้านทั้งวัน