เช้าวันศุกร์

เช้านี้เป็นเช้าที่ไม่ค่อยอยากตื่นสักเท่าไหร่ อยากนอนให้เวลาผ่านไปนานที่สุดเท่าที่จะทำได้ ออกจะแปลกไปสักหน่อย และถ้าจะมองย้อนถึงวิถีการตื่นของผมสมัยยังหนุ่มกว่านี้ต่างไปอย่างสิ้นเชิง เพราะก่อนนี้ไม่ใช่คนตื่นเช้า แต่ตื่นหัวรุ่ง ตีสี่นี่ตื่นแล้ว เขาว่าการตื่นเช้านั้นเป็นโชค คุณจะมีวันที่ยาวนานกว่าคนอื่น

เมื่อคืนเข้านอนตอนเที่ยงคืนกว่า และกว่าจะหลับได้ก็ครึ่งชั่วโมงหลังที่ล้มตัวลงนอน แปลกครับ เมื่อคืนฝันเสียด้วย ความฝันแสนหฤหรรย์ของผมมาจบเอาตอนที่จะเข้าจุดสำคัญ และผมตื่นเสีย เสียดายความฝันเป็นทึ่สุด อย่ารู้โดยละเอียดเลยนะครับว่าความฝันนั้นมีรายละเอียดเป็นอย่างไร แต่ภาพคร่าวๆ ก็คล้ายๆ เพลง “คืนนั้นสวรรค์ล่ม” ของทูล ทองใจ เพียงแต่ไม่มีอาการ “เสียดายมิทันเด็ดบัวสวรรค์ชม คืนนั้นสวรรค์ล่ม เสียงฟ้าเสียงลม ฝน…พร่างพรมพี่หนาวจนสั่น”

เพลงนี้ผมเคยล้อพรรคพวกเอาไว้ว่าเป็นเพลง “ผู้ชายฝันเปียก”

ความพยายามในการตื่นสายของผมทำได้แค่เก้าโมงครึ่ง ตื่นมาพบกับอากาศที่เย็นเฉียบ ลมพัดรง แต่แดดเปรี้ยง อากาศแบบนี้จะว่าสบายก็ใช่ครับ แต่ชวนให้เจ็บไข้ไม่สบายได้ง่ายๆ เหมือนกัน ลองดูข่าวสิครับ พอนายกท่านใหม่มา ท่านปากเสียบ่อยครั้ง จนเด็กนักเรียนในกรุงเทพติดเชื้อโรคปากเปื่อยกันเป็บแถบๆ หลายโรงเรียนถึงขนาดตั้งปิดโรงเรียนเป็นสัปดาห์

หลังชงกาแฟเสร็จพ่อโทรมาหา ผมก็ยังนึกถึงอยู่ว่าไม่ได้โทรกลับไปบ้านหลายวันแล้ว ไม่โทรนานๆ จะโดนว่าอีก ว่าทำไมถึงไม่โทรหา โทรไปบ่อยก็ถามว่าโทรมาทำไม เออนะ คลื่นไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แต่คงไม่ใช่เพราะบ้านผมอยู่ไกลทะเล

พ่อส่งโทรศัพท์ให้ใครคนหนึ่งคุยกับผม เป็นเสียงของผู้หญิงวัยใกล้หกสิบ ท่านขึ้นต้นด้วย “จำได้ไหม ครูลำยองเอง” จำได้สิครับ ครูลำยองเป็นครูที่ผมรักที่สุดคนหนึ่งที่สอนผมตอน ป. ๔ ท่านย้ายเข้ามาตอนผมขึ้น ป.๔ เป็นคนที่ขึ้นชื่อว่าดุมาก ตีเด็กไม่เก่งแต่ตีเจ็บ ท่านจะเอ็นดูผมเป็นพิเศษด้วยความที่ผมเป็นเด็กเรียบร้อย เรียนเก่ง และทำงานบ้าน ไม่เหมือนลูกคนอื่น ท่านจะสนิทกับพ่อแม่ผมด้วย แต่ด้วยสาเหตุอะไรผมจำไม่ได้แล้ว รู้แต่ว่าเขาเจอกันบ่อยที่ตลาดสมัยที่พ่อแม่ผมยังขับรถสองแถวรับจ้างเข้าหมู่บ้าน

ถามสารทุกข์สุกดิบกันมากพอสมควร แล้วท่านก็ย้ำว่าให้ผมรีบๆ จบได้แล้ว แล้วก็แต่งงานได้แล้ว อีกคนแล้วครับ ชอบจริงๆ เรื่องอยากให้ผมแต่งงานเนี่ย ผมก็ตอบไปพลางหัวเราะว่าเพิ่งสามสิบเอง ยังอีกนาน

การสนทนาไม่นานครับ วางสายแล้วกลับมาชิมกาแฟขมๆ ที่ชงทิ้งไว้ นับว่าเป็นอีกเช้าศุกร์ที่สุข