เที่ยงวันนี้ฝนตกหนัก ลมแรง ฟ้าร้องคำรามและฝ่าราวกับพายุเข้า ฟ้าร่มและเป็นสีเหลืองไปในทันที จากนั้นตามด้วยเสียงฝนมาแต่ไกล ผมอยู่บ้านกับปีใหม่และเจ้าอ้วน อ้วนดูจะวุ่ยวายผิดปกติ เหมือนว่าจะกลัวเสียงฟ้าร้องและฟ้าผ่า อยู่ไม่เป็นสุข งอแง และเหมือนจะพยายามมาอยู่ใกล้ๆ เป็นอย่างไรไม่ทราบได้ครับ อ้วนย้ายมายึดพื้นที่หน้าคอมพ์นอนอยู่พักนึง แล้วย้ายไปที่กองเอกสาร เหมือนมันจะรู้ว่าผมจะใช้คอมพ์ (ปกติอ้วนชอบนอนบนที่นอนผม นอนหนุนหมอนสบายใจเฉิบ แต่จะหลีกให้ทุกครั้งถ้าผมเข้านอน แปลกดี)
เช้าแก่ๆ น้องเข้ามาบอกว่าแมวใต้ต้นมะขามตายแล้วนะ มารออาหารแล้วถูกหมากัดที่ทางขึ้น เห็นขนกระจุยแต่ไม่เห็นตัว คงถูกลากเข้าไปใต้ถุนตึก ครับแมวตัวนั้นเป็นแมวตัวเมียน่ารักตัวนึง ไม่มีเจ้าของ มีที่อยู่ประจำตรงร้านค้าโคนต้นมะขามหัวตึก ทุกเช้าจะมาร้องที่บันใดทางขึ้นตึกเพื่อเรียกหญิงชราที่อยู่ชั้นสาม คนนี้เขารักแมวและเป็นคนให้อาหารแมวตัวนี้ เขาจะตื่นแต่เช้าเพื่อลงมาให้อาหาร ใครผ่านไปผ่านมาจะเห็นแมวตัวนี้มาที่บันใดเป็นประจำ สีของมันคล้ายๆ กับเจ้าอ้วนของผมแต่ไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกัน
เจ้าแมวตัวที่ว่าเป็นศัตรูเก่าของครอบครัวเจ้าอ้วน สมัยที่ครอบครับอ้วนยังอยู่กับเจ้าของเดิมนังตัวที่ผมว่าจะมาหาเรื่องอยู่เสมอ โดยเฉพาะกับแม่เจ้าอ้วน หลังแม่อ้วนตายและพี่น้องทั้งสี่ตัวของอ้วนย้ายมาอยู่กับผมแล้ว เวลาออกไปเที่ยวบริเวณบ้านเดิมมักโดนเจ้าตัวนั้นแกล้งเอาเสมอๆ บ่อยที่ได้ยินเสียงสีแสบกับขี้ร้องเสียงดังลั่นเพราะเจ้าตัวที่ว่ามาหาเรื่อง บางทีก็วิ่งกลับบ้านกันแทบมันทันและผมต้องไปช่วยอยู่บ่อยๆ (ภาพด้านล่าง จากซ้ายไปขวา สีสวย ขี้ร้อง อ้วน สีแสบ ตัวโตคือแม่เจ้าพวกนี้)
พอเจ้าขี้ร้องโตขึ้นมาหน่อย อายุประมาณ ๖ เดือน ก็เริ่มออกเที่ยวและชอบลงไปข้างล่าง บ่อยที่มีเหตุวิวาทกับเจ้าตัวที่ว่าจนผมต้องรีบวิ่งลงไปห้ามแมววางมวย ไอ้ขี้ร้องของผมก็แสบใช่ย่อยพอเห็นผมมาช่วยมันก็ได้ทีไล่เจ้าตัวนั้นทันที กับสวยก็เหมือนจะมีปัญหากันบ่อยกับแมวตัวนั้น จนเหมือนจะกลายเป็นศัตรูเก่าประจำครอบครัวเจ้าอ้วนไป (ศัตรูอีกตัวของอ้วนและพี่น้อง คือ เจ้าไทเกอร์ แมวสีส้ม แต่บัดนี้อ้วนโตขึ้นและปราบมันราบคาบแถมไปฉี่รดหน้าบ้านไทเกอร์เป็นที่เรียบร้อย) คนที่คอยให้อาหารบอกผมว่ามันไม่ได้จะอะไรหรอก แค่อยากเล่นด้วยแต่ชอบเล่นแรงๆ อีกอย่างมันเป็นตัวเมียเจ้าถิ่นที่อยู่มานาน
ที่ตึกหลังนี้มีหมาเจ้าถิ่นอยู่ฝูงนึง มีแม่หมาขี้เรื้อนสีดำเป็นตัวผลิตประชากรหมาเกเร ก่อนที่อ้วนและพี่น้องจะย้ายมาอยู่บ้านผมอย่างเป็นทางการและถาวร วันนั้นผมกลับไปบ้านที่ใต้ น้องอยู่กรุงเทพโทรไปบอกว่าแม่เจ้าอ้วนตายแล้ว ถูกหมากัดตายที่ใกล้บันใด มันลงมาทำธุระส่วนตัว เจ้าของแม่เจ้าอ้วนบอกภายหลังว่าโดนกัดไส้ทะลัก (ผมเลยมีคำสั่งเด็ดขาดให้ย้ายลูกแมวเข้าไว้ในบ้านและห้ามให้ออกข้างนอกจนกว่าผมจะกลับหรือต้องดูตลอดถ้าจะให้ออก และนั่นทำให้บรรดาแมวๆ ยึดโต๊ะคอมพ์ผมเป็นที่อยู่ที่นอน) ครับ ฝีมือหมาฝูงนี้ที่ทำลายชีวิตแม่เจ้าอ้วน
หลายต่อหลายครั้งที่ได้ยินข่าวว่าหมาฝูงนี้ยกพวกไปกัดแมวที่ตึกอื่น ตึกนั้นมีผู้หญิงใจดีเลี้ยงแมวไว้ฝูงใหญ่ และเจ้าหมาพวกนี้ไปกัดแมวฝูงนั้นหลายครั้ง หลายเดือนที่ผ่านมาหมาฝูงที่ว่านี้แตกหน่อเป็นสองฝูงคุมหัวตึกคนละด้าน วานนี้ก่อเรื่องกัดแมวชั้นสามเสียชีวิตไปอีกหนึ่งตัว
ขี้ร้องและสีแสบ (และอาจรวมถึงสีสวย) ก็จากผมไปด้วยหมาฝูงนี้ เช้านี้เจ้าศัตรูเก่าของครอบครัวเจ้าอ้วน (ที่บัดนี้กลายเป็นหนึ่งในรายชื่อสาวที่อ้วนจ้องงาบ รวมถึงสาวที่ถูกกัดไปเมื่อวาน) ก็จากไปเพราะฆาตกรฝูงเดิม บางทีความเมตตาและความระมัดระวังเพียงอย่างเดียวป้องกันเหตุไม่ได้
เปิดมาหน้าแรกเจอภาพเจ้าอ้วนแล้วก็นั่งกรี๊ดอยู่หน้าจอ หน้าตามันน่ารักโคตรๆ
บ้องแบ๊วสุดๆ เห็นแล้วรู้สึกอยากกัดจมูกแมวขึ้นมาทันที
ปล.ช่วยรีทัชชื่อไชยาออกจาหนังสือพิมพ์ที่เจ้าอ้วนนอนทับด้วย…เกลียดมัน
แผลแมวข่วนเป็นไงบ้างครับ ดีขึ้นหรือยัง
ตอนนี้อ้วนนอนหงายท้องที่บนที่นอนผม เพิ่งไปขอแบ่งหมอนจากมันมาใบนึง
ปล. เพิ่งเห็นว่าเป็นชื่อนั้น ไม่ได้สังเกตเลย
แผลฝีมือเจ้าหมูแดงนั้น พี่หน่อยแกะสะเก็ดเล่นออกทุกเช้า สนุกดี มันติดมือ
ด้วยความที่เราไม่ค่อยส่องกระจก (ที่บ้านไม่มีกระจกอีกแล้ว) แต่รู้สึกว่าแผลมันค่อนข้างใหญ่เหมือนกันนี่หว่า สงสัยมันจะหงุดหงิดและอารมณ์เสียมากๆ เมื่อคืนก็เรียกมันมาจะหาของให้มันกิน มันก็เชิดหน้าใส่เรา แล้วเราวิ่งตามมันไป มันก็ไม่สน สุดยอดแห่งความเริ่ดเชิดหยิ่งจริงๆ นะ เจ้าหมูแดง
ธรรมดานิสัยแมวนี่นา พี่หน่อยก็รู้ เจ้าอ้วนก็เป็น ถ้าไม่ใช่ธุระของมันไม่มีทางที่จะเรียกมา ยกเว้นตอนที่ยังเป็นแมวเด็ก
ว่าแต่ได้ให้หมอดูแผลตามที่นัดหรือเปล่า ไม่แกะแผลจะหายเร็วนะครับ
น้องแมวน่ารักอ่าาาาาา
พี่หน่อยเป็นดื้อค่ะ บอกไม่ควรแกะแผลพี่ก็จะแกะ มีอะไรหรือเปล่า
เช้านี้จะไปศาลอาญารัชดาเพื่อให้กำลังใจอาจารย์ไชยวัฒน์นะ
อาจารย์สู้กับพวกเรา เหนื่อยกับพวกเรา แล้วถ้าอาจารย์ต้องติดคุก เราก็ไม่ยอมแล้วล่ะ
ถ้าพี่หน่อยทำได้ อยากแย่งตัวอาจารย์หน้าศาลเลยนะ แม้จะมีแรงเดียวก็จะทำ
เบื่อที่จะต้องรอเพื่อล้าแล้วเริ่มสู้เหมือนกัน ทน ทน ทน ทน อีกนานแค่ไหนนะเนี่ย
พวกมันไม่เห็นหัวพวกเราเลย อยากทำอะไรก็ทำ แผนอะไรของใครอีกล่ะ โอ๊ย เครียดอีกแล้ว
อาจารย์ไชยวัฒน์เป็นเพียงคนที่ให้ความรู้ บอกเล่าความจริง เดินหน้าสร้างสรรค์ แต่โดนหมายจับว่าเป็นกบฏ แล้วจะโดนอะไรอีก ไม่ยอมนะถ้าอาจารย์ต้องเดินเข้าตาราง เพราะทำดีกับพวกเรา ไม่ยอมจริงๆ ไม่ยอม
น่าจะให้สุนัขตำรวจ…หรือตำรวจหมาๆ จัดการ!
@พี่หน่อย
ความสุขุมและปัญญาคืออาวุธที่ร้ายกาจที่สุด โปรดเปลี่ยนความคับแค้นเป็นแรงสู้
ปล. ผมตื่นไม่ทัน อยากไปด้วย
โฮ… น้องแมวชื่อ อ้วน เหมือนแมวเราที่ตายไปเลย
เห็นแล้วคิดถึงแมวอ้วนของเราจัง
น้องเจ้าอ้วน น่ารักมากกกๆๆๆ
