หมาสับสน

8 February 2008 - 11:32

โดยที่ผ่านมาผมไม่ค่อยจะข้องแวะแตะต้องนพดล ปัทมะ ไม่พูดถึงเลยเพราะให้ค่าแค่เป็น “หมาตาเหล่” ตัวหนึ่งเท่านั้น อาชีพที่เขาทำ คือ อาชีพตะแบงผิดให้เป็นถูก ค้าความ ว่าความนั่นแหละครับ ลองนึกเล่นสิครับว่า ถ้าทนายยืนบนความถูกต้องเป็นจริงเพียงอย่างเดียว โลกนี้คงมีคดีน้อยลงเพราะ ๑ คงมีไม่มากที่ว่าความให้จำเลยที่พิจารณาเห็นแล้วว่าอย่างไรเสียก็ผิดจริง ๒ คงไม่ใคร่มีใครว่าความให้โจทย์ที่รู็ว่ามันนั่นแหละผิด มันนั่นแหละที่คด คุณว่าไหม

การเปลี่ยนจากเป็นทนายคอยเห่าต่างนายมาเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศของหมาตาเหล่ คนในกระทรวงคงชอกช้ำพอดู ได้ข่าวว่ากระทรวงนี้ผู้ดีจัด กิริยามารยาทนั้นยิบๆ ยิ่งกว่าจีบใบตอง จริงเท็จอย่างไรไม่ทราบครับ แต่ดูประวัติศาสตร์ของกระทรวงบัวแก้วก็น่าสนใจไม่น้อย เพราะขึ้นชื่อว่าเป็นกระทรวง “ผู้ดี” แต่ก็แปลกที่อย่างน้อยก็มีผลผลิตอย่าง “อีเพ็ญ” หลุดออกมาดอกหนึ่ง

ที่ว่าจะไม่พูดถึงหมาตาเหล่ แล้วดันต้องพูดขึ้นมาเพราะว่าข่าวนี้ในผู้จัดการออนไลน์

ผมในฐานะเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศจะไม่เข้าไปเกี่ยวข้องกับการเดินทางกลับ เป็นเรื่องของท่านที่จะตัดสินใจเดินทางกลับมาเอง เพื่อมามอบตัวต่อสู้คดีตามกระบวนการประชาธิปไตย

ตัวเข้มๆ ที่ผมทำไว้ลองอ่านทวนไปทวนมาสักสองสามรอบ แล้วลองถามตัวเองดีๆ สักทีนะครับ ว่าการสู้คดีเป็น “กระบวนการยุติธรรม” หรือ “การบวนการประชาธิปไตย”

ถ้าผมไม่สับสนหรือเข้าใจอะไรเพี้ยนไป ก็คงเพราะไอ้หมาตาเหล่ท่องแต่ประชาธิปไตยจนมั่วไปหมด จนกลายเป็นว่า อะไรๆ ก็ประชาธิปไตยไปเสียหมด

  หมวด: สถานการณ์รายวัน    Print