การแสดงสดของหงา และวงคาราวาน ในงานสัมมนาพันธมิตรฯ ภาคพิเศษ ณ หอประชุมใหญ่ธรรมศาสตร์ เพลง “๒๕๕๑”

เนื้อหาเพลงทันเหตุการณ์ และคมคายเหมือนเคย ทราบว่าเพิ่งแต่งเมื่อวานนี้เอง สำหรับท่านที่ต้องการดาวน์โหลด รอดึกๆ นะครับ จะเรนเดอร์ใหม่เป็นภาพจออกว้าง

Posted in ดนตรีการ 6 Comments »

หลายวันมานี้เห็นอาการดิ้นพล่านเหมือนหมาโดนน้ำร้อนลวกของพรรคร่วมรัฐบาล อดรู้สึกสมเพชไม่ได้ อนิจจา..เวลาผีโดนน้ำมนต์ สังคังโดนซีม่ามันเป็นแบบนี้นี่เอง แสบร้อน ทุรุนทุราย ให้ได้พล่านไม่เหลือภาพ “พวกมีอำนาจเหนือแผ่นดิน”

จะอะไรเสียอีก โกงเลือกตั้งมา ครั้นพอกฎหมายจับได้ไล่ทัน จะเขี่ยพ้นสนามก็เกิดอาการร้อนรน ต้องแก้ๆ รัฐธรรมนูญ รัฐธรรมนูญเลว ไม่ดี ไม่ได้เรื่อง ต้องแก้ๆ กะโหลกกะลาไม่เคยเอาน้ำรดดูเงา อันว่าน้ำมนต์รดคนดีมีมงคล รดผีชั่วย่อมร้อนรนเป็นธรรมดา
แล้วนี่เสือกรับรัฐธรรมนูญเฉพาะที่ได้ประโยชน์ อันไหนให้โทษตีโพยตีพาย อาการแบบนี้คนหรือหมา? เลือกตั้งได้มาก็ด้วยรัฐธรรมนูญฉบับนี้ ถูกจับขี้ฉ้อก็รัฐธรรมนูญฉบับนี้
นี่ถ้าเป็นวงไพ่ วงไฮโล โกงจนเขาจับได้แล้วโวยวายแบบนี้ มีหวังเจอตีน! ถูกจับแก้ผ้าโยนออกนอกบ่อนให้ได้ขายขี้หน้า แต่แปลก “หมัก-เหลิม กาสิโน”กลับไม่เข้าใจเรื่องง่ายๆ แบบนี้
พูดถึงเหลิม วานนี้ขับถ่ายอะไรผ่านทวารบนหลายอย่าง หมั่นไส้มั่งล่ะ หมา-เสือมั่งล่ะ ไปขูดหินปูนคราวหน้ารบกวนขอหมอฟันช่วยขูดหมาออกจากปากด้วย  ว่าก็ว่าเถอะครับ ไอ้คำพูดประเภทชาวบ้านเลือกแล้ว ให้ไปแก้รัฐธรรมนูญตามสบายเลยน่ะ คนพูดจบดอกเตอร์..สติยังดีอยู่หรือเปล่า? แบบเดียวกับที่เลือกมาแล้ว สามารถเที่ยวเอารถโมบายไปดักฟังใครที่ไหนก็ได้ด้วยหรือเปล่า?

Posted in ดนตรีการ, ทัศนะ, สถานการณ์รายวัน 5 Comments »

อากาศร้อนถูกออกถูกใจเสียจริงครับ เมื่อวานพ่อโทรมาหาเล่าให้ฟังว่าที่บ้านอากาศร้อนมาก อย่างที่ว่าต้นไม่แทบไม่มีเหลือแล้ว ทุกแห่งที่ถูกเปลี่ยนเป็นพื้นที่สำหรับทำมาหากิน ปลูกบ้านปลูกเรือน สมันก่อนริมคลองมีต้นไม้ใหญ่ปกคลุม เดี๋ยวนี้ต้นยางประชิดตลิ่ง ใครว่าน้ำร้อนปลาเป็นน้ำเย็นปลาตาย ภาษิตนี้กระทบกระเทียบเรื่องอื่นครับ แต่ถ้าพูดถึงในแง่นิเวศแล้ว น้ำร้อนปลาอยู่ไม่เป็น แต่น้ำเย็นปลาอยู่สบาย การแปลงสภาพต้นไม้ใหญ่ริมคลองเป็นสวนยางเป็นสาเหตุอย่างหนึ่งที่ทำให้ปลาในคลองลดจำนวนลง เอาเป็นว่าผมไม่พูดรายละเอียดนะครับ
เมื่อวานผมเล่าเรื่องภาพประเทศไทยจากภาพถ่ายดาวเทียมให้พ่อฟัง ว่าเห็นชัดเจนแจ่มแจ๋วแตกต่างไปจากเพื่อนบ้าน พ่อให้ความเห็นสั้นๆ ว่า บ้านเรามีการเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตหมดแล้ว ที่ทาง ต้นไม่ป่าเขาถูกแปรสภาพมาใช้สำหรับทำการเกษตร ทำให้ผมนึกถึงสมัยหนึ่งที่ต้นไม้แทบหมดทวีปยุโรป เพราะถูกตัดมาให้งาน
วานนี้ผมหาเพลงเพื่อชีวิต ตั้งใจจะหา เพลงเห้ ของวงนิรนาม เก่ามากแล้วครับสิบกว่าปี หาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ มาพบเอาเพลงนี้เข้า สมภารเซ้งโบสถ์ ชุดตะวันตกดิน ของคาราบาว ให้ภาพคนหน้าเหลี่ยมและบรรดาสาวกได้ชัดแจ๋วทีเดียว

อย่าเพิ่งกล่าวหาว่าผมไม่ทันสมัยเอาเสียเลยนะครับ เพราะเพลงนี้ออกมาน่าจะเป็นปีแล้ว ยอมรับครับว่าไม่ใช่แฟนเพลงคาราบาว แล้วไม่ได้รับฟัง ติดตามเพลงออกใหม่ อย่าว่าแต่วงเก่าแก่อย่างคาราบาวที่ได้ยินมาตั้งแต่สมัยเด็ก ที่เมื่อก่อนหน่วยจิตวิทยามวลชนของทหารชอบเอาไปจัดคอนเสิร์ตร้องตามหมู่บ้าน ยุคนั้นเป็นช่วงปลายของการปราบปรามคอมมิวนิสต์ เพลงวัยรุ่นต่างๆ นานา นักร้องวัยรุ่นสมัยใหม่ผมแทบไม่รู้จัก ก็นะ ไม่ได้ฟังวิทยุ ไม่ได้ดูช่อง ๓ ๕ ๙ และเพ็ญทีวี ฯลฯ นี่นา

Posted in ดนตรีการ No Comments »

ลุกทำไหร? ในภาษาใต้ตรงตามความภาษาภาคกลางว่า “ลุกทำไม” ไม่ได้จะชวนกันออกมาลุกฮือสู้รบหรอกนะครับ เอาไว้คุยเรื่องนี้ในโอกาสอื่นที่จะมาถึง
หลังเขียนเรื่อง “ข้าพเจ้า..ผู้เบาปัญญา” เสร็จ ผมนั่งรับประทานข่าวเป็นอาหารไปตามประสา แต่จนด้วยปัญญาจะย่อยมาแบ่ง เพราะความคิดถูกรบกวน เพื่อนเก่ากว่าสิบปีสมัยเรียนปริญญาตรีที่ปัตตานีแวะมาทักทายผ่านโปรแกรมสนทนา หัวข้อสนทนาตอนปลายเรานั่งวิจารณ์ความเป็นไปหลายอย่างในเมืองนครที่เพื่อนพบเห็นขณะกลับไปงานแต่งเพื่อนร่วมสาขาวิชา เล่าสู่กันฟังถึงคนโน้นคนนี้ ทั้งหมดวนๆ อยู่ที่คนนั้นแต่งไปแล้ว คนนี้แต่งไปแล้ว คนนั้นคนนี้ได้ลูกแล้ว ลูกโตแล้ว
จนอดนึกไม่ได้ว่า การอยู่เป็นโสดอย่างเรานี้เป็นสิ่งแปลกประหลาดในวัยสามสิบกว่า? เป็นสิ่งแปลกปลอม ทัศนะคนมีอายุอย่างหนึ่งคือ การสร้างครอบครัวและมีลูกถือเป็นการประสบความสำเร็จอย่างหนึ่งในชีวิต หลายครั้งที่แม่ถามเรื่องแต่งงานสร้างครอบครัว ผมตอบ “มีอุปกรณ์การแต่งงานแค่อันเดียว” เอากับผมสิ
เคยมีข่าวลือเกี่ยวกับผมในงานแต่ง (ในฐานะงานพบรุ่น) ใครคนหนึ่งว่า ผมแต่งงานมีมีลูกเมียแล้ว ทำงานอยู่ที่ใดที่หนึ่งในภาคใต้ตอนล่าง? ผมได้คิดทันทีว่าคนเรามีความสามารถขั้นสุดยอดในการสร้างข่าวลือ เอาอะไรมาปะติดปะต่อกันอย่างไรไม่ทราบครับ ผมไม่เคยเจอเพื่อนคนไหนสักคนมาสิบปีแล้ว
อย่างผมนี่เขาเรียกว่าหนุ่มใหญ่ ส่วนไหนใหญ่ไม่ทราบได้ครับ ไม่เห็นว่าส่วนไหนจะขยายขนาดยกเว้นพุงที่พอจะบ่งถึงความพอจะมีกินอยู่บ้าง สมัยเด็กเรียนชั้นประถมพอลูกสาวบ้านใครจะแต่งงาน มักมีการพูดกันว่าสาวคนนี้ “ฉี่รดที่นอน” หมายถึงถึงเกณฑ์และเวลาที่จะแต่งงานแล้ว จากนั้นไม่นานคนนั้นก็แต่งงานออกเรือนไป
เรื่องเล่าทำนองเดียวกันว่าชายแตกเนื้อหนุ่ม หรือหนุ่มใหญ่ค่อนไปทางปลายกำลังจะเลยวัยมัก “หนาวลมว่าว” ลมว่าวคือลมสินค้าตะวันออก หนุ่มหนาวลมว่าวจะหนาวสะท้านกาย โบราณเขาว่าสมควรจะหาเมียเสียให้หายหนาว

Posted in ชวนนอกเรื่อง, ดนตรีการ 2 Comments »

อันว่าประเทศไทยที่มีระบบการปกครองระบบประชาธิปไตย “ลูกขี้กา” คือ เปลือกนอกแดงสวยดูน่ารับประทาน แต่เนื้อในดำ เหม็น และขม กินไม่ลง
  ภาพประกอบ thaimtb.com
๗๕ ปีแห่งการเปลี่ยนผ่านการปกครอง เราเป็นแบบนี้มาตลอด คนไทยทุกคนช่วยกันสร้างกันคนละไม้คนละมือให้ประเทศเป็นปนะชาธิปไตยลูกขี้กา ทุกวันนี้เราจึงมีสมาชิสภาผู้แทนและวุฒิสมาชิกผู้ทรงเกียรติระดับสัตว์เลื้อนคลาน มึคนอย่างประมาณ อดิเรกสาร ชาติชาย ชุณหวัณ มนตรี พงษ์พานิช บรรหาร ศิลปอาชา คนอย่างเฉลิม อยู่บำรุง เสนาะ เทียนทอง สมศักดิ์ เทพสุทิน นักโต้วาทีอย่างสมัคร สุนทรเวช หรือระดับซุปเปอร์จัญไรอย่างทักษิณ ชินวัตร แม้คนพวกนี้ล้มหายตายจากแต่ไม่มีวันที่จะขาดสายพันธุ์ เพราะตัวเหี้ยรุ่นใหม่อย่างณัฐวุฒิ ใสยเกื้อ จักรภพ เพ็ญแข นพดล ปัทมะ ฯลฯ ผุดขึ้นมาแทนที่ไม่เคยขาด เพราะอาชีพนักการเมืองให้ทั้งอำนาจและเงิน
คนส่วนน้อยยึดความดีเป็นประโยชน์ ขณะที่คนส่วนใหญ่ยึดประโยชน์เป็นความดี
ผมบ่นไปอย่างนั้นแหละ เปลี่ยนลูกขี้กาให้เป็นแอปเปิ้ลไม่ง่ายหรอกครับ เด็กโกงข้อสอบ ครูเอาห้องเรียนสอนพิเศษ ผู้อำนวยการ-อธิการกินเปอร์เซ็นต์โครงการ นักวิชาการขายตัว ข้าราชการขายศักดิ์ศรี ประชาชนขายเสียง ผู้แทนขายตัว นายกรัฐมนตรีขายชาติ

Posted in ดนตรีการ, ว่ากันไป 3 Comments »