ปากเปื้อนเลือด

เฮ้อ ว่าจะไม่พูดไม่เขียนอะไรซักวัน แต่เกรงว่าหลายคนจะกังวลว่าผมไม่หายเสียใจ ก็รับตามตรงครับว่ายังไม่หาย แต่เรื่องนี้คงไว้ค่อยคุยกัน

วานนี้ผมเปลี่ยนช่องโทรทัศน์ไปจ่อที่ช่อง ๑๑ กรมประชาสัมพันธ์ ที่ผีอีเพ็ญเริ่มไปยื่นปากบวมๆ คล้ายตูดไปล้วงๆ นั่นแหละ ดูถ่ายทอดสดแถลงนโยบายรัฐบาล “คอรอหมัก” ฟังแกนๆ อยู่เป็นชั่วโมง ผมก็นึกว่าถ้าจะแถลงแบบนี้น่าจะจบได้ภายในห้านาทีเสียด้วยซ้ำ แค่บอกว่านโยบายทั้งหมดเหมือนรัฐบาลเหลี่ยม บวกรัฐธรรมนูญ และแผนพัฒนฯ ..จบข่าว

ผมฟังอภิสิทธิ์เคลิ้มๆ มาจน ๓๐ นาทีสุดท้าย ถ้าจะเป็นผู้ใหญ่หน่อยจะต้องออกปากชมเด็กคนนี้พูดจาน่ารัก ละมุนดีแท้ แต่ขอโทษ กรีดเลือดไหลเป็นทาง แบบค่อยๆ กอดแล้วเชือดคอทีละแผลๆ ไอ้ผมก็เผลอนึกว่าไอ้หมักจะออกปากชม ที่ไหนได้ รู้ตัว องศาเดือดเลยเกิดกลางสภา เลยซัดกันคนละสองสามเพลง แถมหมักยังแกว่งไปลากคุณชวนมาด้วย เลยโดนมีดบาดทั้งหัวเราะ

คุณชวนยังนิ่มแต่แหลมคมไม่เคยเปลี่ยน หลอกด่าสมัครเนรคุณแบบตอบโต้ไม่ได้ และตีซ้ำว่าที่ได้เป็นนายกฯ ไม่ได้เป็นเพราะรังตัวเองที่เคยโอ่ไว้ในอดีต มาโตในรังคนอื่น ที่เคยปรามาสประชาธิปัตย์ ท้ายสุดพรรคตัวเองนั่นแหละต่ำสิบ

สุดท้ายก็ลากหมักไปสาบาน ที่คนฟังต้องฮากันทั้งสภา เมื่อคุณชวนบอกว่าสมัยเป็นประธานสภา เคยห้ามหมักว่าอย่าสาบานให้ฟ้าผ่ากลางสภา หมักเคยสวนว่ากลัวหรือ คุณชวนบอกว่าคนอยู่กันมาก เดี๋ยวตายกันหมด ทั้งแสบทั้งฮาครับ สุดท้ายวานนี้หมักก็สาบานว่า

ผมเป็นคนชอบสาบาน  ถ้าผมไปเกี่ยวข้องกับเรื่อง ๖ ตุลาแม้แต่นิดเดียว  ต้องให้มีอันเป็นไป อย่าได้มีความเจริญในชีวิตนี้ นับแต่วันนี้ต่อไป วันนี้ดีจริงๆ ที่ได้พูดเรื่องนี้  ผมเป็นรัฐมนตรีมหาดไทยวันที่  ๒๒  ตุลา  ๒๕๑๙ ดังนั้นเหตุการณ์ ๖ ตุลา ผมจึงไม่มีสถานะจะไปทำร้ายใครได้เลย  ๑๔ ตุลาก็ไม่เคยเกี่ยวข้อง  ๖ ตุลาก็ไม่เคยเกี่ยวข้อง  ถ้าผมเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ด้วยประการใดๆ  ให้มีอันเป็นไปนับตั้งแต่วันนี้  แต่ถ้าผมไม่เกี่ยวข้องเลยขอให้นายสมัครมีความรุ่งเรืองในทางการเมืองและในชีวิตทั้งหมด

ท่าว่าจะได้ตายก็คราวนี้แหละครับ ใครไม่ได้ฟังลองหาไทยโพสต์ฉบับวันนี้มาอ่านดูก็ได้ครับ ลงไว้ละเอียดยิบ แถมรายชื่อหนังสือพิมพ์ที่ถูกปิดด้วย

ในระหว่างอภิปราย ผมก็เพิ่งได้ความกระจ่างอีกเรื่อง ที่หมักชอบมาโอ้อวดว่าไม่ได้ปิดหนังสือพิมพ์แล้วมันนั่นแหละที่มีบทบาทในการช่วยเปิดหนังสือพิมพ์ ฟังเหตุผลแล้วผมก็อึ้ง ทึ่ง ในความคิดครับ ไอ้หมักให้เหตุผลไว้ว่า “กลัวว่าชาวบ้านจะไม่รู้ว่าคณะปฏิรูปคือใคร” สุดตีนจริงๆ

หมักสาบานเอาตัวเองเข้าประกันแล้วว่ามือไม่ได้เปื้อนเลือด ไม่ได้เกี่ยวข้องกับ ๖ ตุลา ฟังดูก็น่าเชื่อถือครับ ด้วยความที่เกิดก่อนเหตุการณ์เดือนตุลาเพียงสามเดือน ผมก็ไม่ทันเหตุการณ์กับเขา (และด้วยอายุน้อย โอกาสได้ทำชั่วก็น้อยตามด้วย) แต่ข้อมูลที่พอจะหามาได้บ้าง พอจะยืนยันได้ว่าหมักมือไม่ได้เปื้อนเลือดจริงครับ ไม่มีส่วนในการลงมือฆ่า ล้อมปราบ

แต่หมัก “ปากเปื้อนเลือด” เพราะเป็นโต้โผในการใส่ร้ายว่ากลุ่มคนที่ประท้วงเป็นคอมมิวนิสต์ เป็นพวกซ้ายจ้องล้มล้างสถาบันฯ เป็นพวกญวน แต่งตัวเลียนแบบเป็นฟ้าชายฯ บ้าง ปลุกระดมสร้างความเคียดแค้นชิงชังผ่านวิทยุยานเกราะ

หมักไม่ได้ฆ่าคนด้วยมือ ด้วยอาวุธ แต่ฆ่าด้วยปากที่คอยยุแยง ใส่ร้ายใส่ความโกหกต่างๆ นานา พวกที่ปากเปื้อนเลือดสมัยนั้นตายห่าไปเสียเกือบหมดแล้ว ที่ยังเหลือเป็นตัวอยู่ก็ ดุสิต ศิริวรรณ ทมยันตี (คุณหญิงวิมล ศิริไพบูลย์) และหมัก สุนทรเวช!