ที่มันหายศีรษะไปไม่อัพบล็อก…ก็เพราะมันติดเกมส์…มันไม่ได้ยุ่งวุ่นวายอะไรหรอก

ทำเป็นบอกว่ายุ่ง ยุ่งจริงๆ เจ้…เรารึก็เห็นว่าคงยุ่งอ่ะนะ

เมื่อวาน (๒๖ ธันวาคม ๒๕๕๒) ไปเยี่ยมเยียนหลานๆ เจอมันนั่งเล่นเกมส์

ไม่ยอมทำอะไรเลย…แป๊บนึงก็มาชวนฉันออกไปกินข้าวข้างนอก…

โธ่เอ๊ย ฉันมาหาแมวนะยะไม่ได้มากินข้าวกับแก

ฉันก็เลยไม่ไป…ขึ้นไปซื้อเป็ปซี่ให้ฉันกินบอกให้ซื้อปลาหมึกเต่าทองมาให้หลาน ก็บอกว่าไม่มี

ไม่พยายามดิ้นรน กระตือรือร้น กระเสือกกระสน เพื่อหลานเลย

ฉันเลยเดินขึ้นไปซื้อทาโร กับกุ้งแห้งมาฝากสำลี ต้อย สีดำ เป็นขนม ของว่าง

ตอนจะกลับทำเป็นแคะขี้หูแมว โชว์ศักยภาพความเป็นห่วงเป็นใย หมั่นไส้แท้ๆ

เชอะ ฉันคงไม่ได้ดูรูปหลานๆแล้วล่ะ เพราะไอ้เว็บมาสเตอร์จอมอ้วนพีมันขี้เกียจจนแฟนคลับหายหมด

ตอนนี้มันโตวันโตคืนแค่ไหน…ไม่ได้เจอหน้าหลานมาสี่ห้าวันแล้วนะ

ขอบคุณที่ค้ำจุน ยามเหนื่อยล้าจากการงาน