อนิจจาทิงเจอร์

ลำดับที่ 356 • 26 March 2008 - 00:34

หลายวันมานี้เห็นอาการดิ้นพล่านเหมือนหมาโดนน้ำร้อนลวกของพรรคร่วมรัฐบาล อดรู้สึกสมเพชไม่ได้ อนิจจา..เวลาผีโดนน้ำมนต์ สังคังโดนซีม่ามันเป็นแบบนี้นี่เอง แสบร้อน ทุรุนทุราย ให้ได้พล่านไม่เหลือภาพ “พวกมีอำนาจเหนือแผ่นดิน”

จะอะไรเสียอีก โกงเลือกตั้งมา ครั้นพอกฎหมายจับได้ไล่ทัน จะเขี่ยพ้นสนามก็เกิดอาการร้อนรน ต้องแก้ๆ รัฐธรรมนูญ รัฐธรรมนูญเลว ไม่ดี ไม่ได้เรื่อง ต้องแก้ๆ กะโหลกกะลาไม่เคยเอาน้ำรดดูเงา อันว่าน้ำมนต์รดคนดีมีมงคล รดผีชั่วย่อมร้อนรนเป็นธรรมดา

แล้วนี่เสือกรับรัฐธรรมนูญเฉพาะที่ได้ประโยชน์ อันไหนให้โทษตีโพยตีพาย อาการแบบนี้คนหรือหมา? เลือกตั้งได้มาก็ด้วยรัฐธรรมนูญฉบับนี้ ถูกจับขี้ฉ้อก็รัฐธรรมนูญฉบับนี้

นี่ถ้าเป็นวงไพ่ วงไฮโล โกงจนเขาจับได้แล้วโวยวายแบบนี้ มีหวังเจอตีน! ถูกจับแก้ผ้าโยนออกนอกบ่อนให้ได้ขายขี้หน้า แต่แปลก “หมัก-เหลิม กาสิโน”กลับไม่เข้าใจเรื่องง่ายๆ แบบนี้

พูดถึงเหลิม วานนี้ขับถ่ายอะไรผ่านทวารบนหลายอย่าง หมั่นไส้มั่งล่ะ หมา-เสือมั่งล่ะ ไปขูดหินปูนคราวหน้ารบกวนขอหมอฟันช่วยขูดหมาออกจากปากด้วย  ว่าก็ว่าเถอะครับ ไอ้คำพูดประเภทชาวบ้านเลือกแล้ว ให้ไปแก้รัฐธรรมนูญตามสบายเลยน่ะ คนพูดจบดอกเตอร์..สติยังดีอยู่หรือเปล่า? แบบเดียวกับที่เลือกมาแล้ว สามารถเที่ยวเอารถโมบายไปดักฟังใครที่ไหนก็ได้ด้วยหรือเปล่า?

แต่ขอบใจที่อุตส่าห์รับกันตรงๆ ว่า “พรรคไทยรักไทยเปลี่ยนมาเป็นพลังประชาชน” จะได้ขีดเส้นไว้

ส่วนนายสมัคร สุนทรเวช นายกรัฐมนตรีนอมินีของคนหน้าเหลี่ยม อย่าคิดว่าเป็นนายกฯ แล้วกร่างได้ทั่ว สถาปนาตัวเป็นความถูกต้อง ด่าคนโน้นคนนี้มั่วไปเสียหมด แก่จนหงอกกินจะหมดหัวแต่พูดจาแต่ละทีชาวบ้านว่า “หมาไม่แดก” ขืนปล่อยให้อยู่นานรังแต่จะเป็นตัวอย่างเลวให้เด็ก

เด็กมันจะจดจำว่า พูดหมาๆ ยังเป็นนายกฯ ได้ บ้านนี้เมืองนี้จะมีแต่เสียกับเสีย

พูดถึงเด็กนึกถึง ยาทิงเจอร์ สมัยก่อนโน้นเป็นยาชนิดเดียวที่ใช้ทาแผลสด สำหรับกำจัดเชื้อโรคที่อยู่รอบแผล จะได้ไม่เน่า เปื่อย และแผลจะหายเร็ว เดี๋ยวนี้เขาพัฒนาใหม่เป็นอะไรดีนๆ ที่มีส่วนผสมของไอโอดีนเหมือนกันแต่ไม่เจ็บแสบเหมือนเก่า

ใครมีแผลโดนทิงเจอร์เข้าเป็นต้องร้องลั่นสามบ้านเจ็ดบ้าน ชนิดร้องแหกปากน้ำตาเล็ดน้ำตาไหลเลยทีเดียว

รัฐธรรมนูญมาตรา ๒๓๗ เปรียบไปก็เหมือนทิงเจอร์นั่นแหละ ทาคนปกติธรรมดาไม่มีแผลทาอย่างไรก็ไม่เจ็บ ทาคนมีแผลเมื่อไหร่..ร้องแรกแหกกระเชอ ทิงเจอร์ในรัฐธรรมนูญเอาไว้ฆ่าเชื้อชั่วเหมือนกัน และถ้าปล่อยไว้ไม่ทา รังแต่จะทำให้ประเทศติดเชื้อเน่าเปื่อย

นึกถึงฤทธิ์ทิงเจอร์เผลอนึกถึงซีม่าร์ เขาว่าฤทธิ์แรงพอๆ กัน หรือจะเปรียบมาตรา ๒๓๗ เป็นซีม่าร์ดี เอาไว้แก้สังคังของประเทศ?

ผู้ใหญ่ถ้าโดนทิงเจอร์ส่วนใหญ่จะกัดฟันไม่ให้เสียเชิง เจ็บ แสบ ไม่ใคร่จะร้อง มีแต่เด็กที่ร้องแหกปาก

ในวงการการเมืองบ้านเรา “เด็กหัวหงอก” โดนทิงเจอร์-ซีม่าร์ แหกปากร้องลั่นบ้าน เท่านั้นไม่พอยังตีโพยตีพายชักดิ้นชักงอเกลื้องกลิ้งดิน ชี้โบ้ชี้เบ้งอแงโดนมือที่มองไม่เห็นรังแก

ถามหน่อยเถอะว่า ถ้าคิดว่าเป็นกับดักหลุมพลางจริง แล้วเสือกโง่เดินไปติดกับทำไม? อยู่เฉยๆ ไม่โกงเลือกตั้งมันจะตายมั๊ย? (..นี่ สำนวนสมัคร ปากหมา)

ป้าย: รธน., การเมือง, ไอ้หมัก, ไอ้เหลิม, ไข่เหลี่ยม    หมวด: ดนตรีการ, ทัศนะ, สถานการณ์รายวัน    Print