เรื่องของแมว

ว่าจะออกไปหาอะไรมาใส่ท้องเสียสักหน่อย ลมข้างนอกดันกรรโชกอย่างหนัก แล้วฝนก็โปรยสายลงมา ฝนตกตรงเวลาแทบทุกวัน และน้ำก็ท่วมแถวที่ผมอยู่แทบทุกวันเช่นกัน ข้างนอกฝนลงผมก็จำต้องติดอยู่ในบ้านเป็นการชั่วคราว บรรดาแมว ๆ ที่ครู่นี้วิ่งเล่นพล่านไปทั้งบ้านแยกย้ายกันไปนอนหมดแล้ว เจ้าสำลีมายึดหน้าคอมพ์นอนตากไฟและอิงขาผมเหมือนทุกวัน

เว้นว่างไม่เขียนเรื่องราวลูกกับหลานมาหลายวัน ขออาศัยจังหวะติดฝนเอารูปที่ถ่ายเมื่อหลายวันก่อนมาลงหน่อยนึง

ตอนนี้เจ้าสำลี ทายาทหนึ่งเดียวของบอส “แมวอ้วน” โตวันโตคืน เผลอแป๊บเดียวก็จะครบสามเดือนแล้ว หลายวันก่อนไปนั่งดูรูปอ้วนตอนอายุประมาณสำลี ก็เออไอ้เจ้าหลานมันเหมือนพ่อมากโขอยู่ แต่หน้าตาน่ารักกว่า ร่าเริงกว่า หุ่นเปรียวกว่า วัน ๆ ก็ชุกชนปีนตรงโน้นตรงนี้ ไล่กัดคนโน้นคนนี้รวมถึงปู่ด้วย

สำลีมีนิสัยต่างจากพ่อแม่และสีดำอยู่เรื่องนึง คือ ชอบปีนหลังแล้วมายืนมานั่งบนไหล่ผม บางทีก็มาเลียหน้า เกาะหัวกัดผม กัดหนวด เห็นสำลีอย่างนี้ก็ชวนให้นึกถึง “สีแสบ” น้าหรือป้าของสำลีที่จากไปเมื่อนานมาแล้ว นิสัยประมาณเดียวกัน ตะก่อนทุกเช้าที่ผมตื่นออกจากห้องนอน สีแสบจะมากระโดดเกาะหลังแล้วปีนขึ้นมานั่งบนบ่า เป็นแบบนี้ทุกเช้า

อ้อ.. ใครว่าแมวกินเผิดไม่ได้ครับ แมวบ้านผมกินเผ็ดได้ทุกตัวมาตั้งแต่สมัยที่อ้วนยังอยู่ และดูจะชอบเสียด้วยนะครับ อ้วนจะชอบปลาดุกชุบครื่องแกงทอด ต้อย สีดำ และสำลีก็ดูจะชอบเหมือนกัน แต่มื้อนี้เป็นปลาแดงชุบเครื่องแกง

และตามวิถีปฏิบัติ จบเรื่องกินก็ต้องตามด้วยเล่นกัดกัน คือ หาเรื่องให้บ้านรก พ่อและปู่จะได้ไม่อยู่ว่าง สำลีจะซุ่มไปกัดกับดำ พอแพ้ก็มากัดแม่ต่อ เสร็จจากแม่ก็หาจังหวะเผลอไปกัดสีดำ เป็นอย่างนี้ไปจนเหนื่อย

บางทีความสนใจไปอยู่กับอย่างอื่น มีของอื่นเล่นก็กลายเป็นเหยื่อให้สีดำซุ่มโจมตี

พอหนีออกมาจากการดักต้อนให้ติดอยู่ในช่องแคบได้ สำลีก็วิ่งมากัดแม่ต่อในทันที

ช่วงสามสี่วันที่ผ่านมา ต้อยติดสัดส่งเสียงร้องและกระวนกระวายวันละหลายครั้ง เพิ่งจะหายสนิทวันนี้ ผัวต้อยไม่อยู่แล้วต้อยก็ลำบาก ไม่มีอ้วนคอยจัดการ ส่วนสีดำก็ยังทำไม่เป็นพึ่งพาไม่ได้

เล่นเสร็จเหนื่อยได้ที สีดำก็เสียชีวิตที่ริมประตู ส่วนสำลีเลียขนลับไข่ตามอย่างท่านพ่อแมวอ้วน

เรื่องแมว ๆ ตอนนี้ขอจบดื้อ ๆ ด้วยประการ ฉะนี้..

๏ รบ – ๔ ๑ ๘ รศ ๒๒๘