๑ ความถ่อยของ นปก.

ลำดับที่ 436 • 30 May 2008 - 19:18

ผมอยากจะอาเจียนทุกครั้งเวลา “กระทิงแดง นปก.” กับคนวันเสาร์ฯ (ที่แตกจนเหลือแต่ “เสาร์รักเหลี่ยม” ) พูดว่า “ทำร้ายประชาชนผู้บริสุทธิ์” หรือคำอื่นที่ความหมายใกล้ๆ กัน

ประชาชนผู้บริสุทธิ์ แบบเติมเงินเหล่านี้ ถ้าภายใต้เงื่อนไข เขาเป็นประชาธิปไตยจริงอย่างปาก ประการแรกควรรู้เคารพความเห็นและการแสดงออกของผู้อื่น และเคลื่อนไหวในลักษณะที่เป็นผู้ดีมีปัญญา ไม่ใช่ควักกระจู๋โชว์ พอโดนหยันว่าเล็กกระจ้อยพวกก็เอาปลัดขลิกยาวใหญ่มาโชว์แทน นี่คือดีแล้วถูกต้องแล้ว หรือเพียงความสะใจ ..สมใจถ่อย!?

ในชั่วชีวิตเราคงเคยเห็นบ้างล่ะ ถามว่า เวลามีใครสักคนไปยืนด่าคนอื่นที่หน้าบ้าน ฉอดๆ ๆ ๆ เรามองคนนั้นด้วยความรู้สึกอย่างไร อารยะหรือต่ำ?

ประเทศใดจะเป็นประชาธิปไตยได้ ก็เพราะคนส่วนหนึ่งของสังคมมีวุฒิภาวะบางระดับ การแสดงออกแห่งวุฒิภาวะไม่เท่ากับ “ต่ำ ถ่อย เถื่อน”

การที่ฝ่ายหนึ่งไปชุมนุมอย่างสงบ จะพูดจารุนแรงอย่างไรก็แล้วแต่ เห็นชอบไม่เห็นชอบด้วย ควรหรือไม่ที่ “คน-กลุ่ม-พวก-จำพวก” จะ “ยกฝูง” กันไปเผชิญหน้าแล้วอ้างว่ามาต่อต้าน ยกพวกกันไปด่า ขว้างปาข้าวของใส่ ควรหรือไม่ควร?

ครั้งที่ นปก. และพวกไปบ้าคลั่งกันที่สนามหลวง ยกพวกยกฝูงไปบ้าระห่ำทำลายข้าวของ “ดัน ดัน ดัน” กันที่หน้าบ้านสี่เสา มีใครสักกี่คนยกพวกไปรุมด่า ท้าทาย? หรือคนส่วนใหญ่เขาปล่อยให้กระทำอย่างเสรี อยากบ้าๆ ไป ไม่มีใครเขาไป “ต่อต้าน” ลงชื่อประท้วง-รับเงินเสร็จหิ้วสาวใต้ต้นมะขามเข้าโรงแรมก็ทำได้ตามอัธยาศรัย ไม่ใช่หรือ?

ครั้นพันธมิตรฯ เขาไปชุมนุมโดยสงบ นี่ทะลึ่งพาพวกไปยืนด่า ไปขว้างปาข้าวของ ขวดน้ำ ทักษิณสู้ ท่อนไม้ ลอบกัดตีท้ายขบวน ยกโขยงมอเตอร์ไซต์ แท็กซี่มาป่วน โดนตีนโดนไม้หัวแบะกลับมาแล้วจะมาโอดครวญ ครางอิ๋งๆ?

สันดานของจำพวกที่ตามเห่า ตามกัด ครั้นเจอตีนแล้วร้องลั่น มันไม่น่าจะใช่คน ไม่ใช่รึ!?? จะเป็นคนทั้งทีมันต้อง “ใจใหญ่่-ใจกว้าง” หน่อย

เผอิญว่าระยะหลังผมนิยมจะไปด้อมๆ แถว “ฟ้าเดียวกัน” เจอกระทู้หนึ่งเข้า เป็นเรื่องเล่าของคนที่อยู่ร่วมเหตุการณ์ มีเรื่องเล่าเล็กๆ ที่เราๆ ไม่ทราบ

ทันใดนั้น เวทีพันธมิตรแกนนำตะโกน “ทักษิณ” เสียงตอบรับ “ออกไป”
มีคนที่ยืนบริเวณระเบียงร้านศรแดงประมาณ 10 คน (เข้าใจว่าบางคนเป็นลูกค้ามาทานอาหาร) ตะโกนอีกครั้ง “ทักษิณ” คนที่ระเบียง “ออกไป”
ไม่นานนักมีคุณป้าคนนึงเข้ามาโต้เถียงถึงคุณความดีของทักษิณ โดยมีฝ่ายระเบียงศรแดงโห่ร้อง ทันใดนั้นเอง มีชายคนหนึ่งปรี่เข้าไปชกคนที่ระเบียง โรมรันพันตูกันครู่ใหญ่ เสียงผสมปนเปกันกับคนที่กรูขึ้นมาช่วยรุม เสียงตะโกนโห่ เสียงกดกล้องถ่ายรูป ดิฉันยืนอยู่มุมระเบียงที่ห่างจากเหตุการณ์มากที่สุด ถ่ายได้เพียงภาพเดียว ก็มีขวดแก้วปาเข้า ขวดแตก เศษแก้วกระเด็นโดนเท้าคุณยายใกล้ๆ เลือดไหลซิบๆ
มีคนจากถนนกรูเข้ามา คนจากร้านพุ่งออกไป จึงตัดสินใจข้ามระเบียงออกมาด้านนอก วิ่งขึ้นไปที่บันไดธนาคารธนชาติ เพื่อดูเหตุการณ์

ประชาชนผู้รักประชาธิปไตย ประชาชนผู้บริสุทธิ์อันน่าสะอิดสะเอียน

ป้าย: นปก, พันธมิตร, ไข่เหลี่ยม    หมวด: เรื่องเล่า    Print