ผิดแล้วพี่

เจ๊เขาเป็นคนสาธารณะไปแล้ว แต่ยังไม่ใช่ของสาธารณะหรอกน่ะ

ถ้าเป็นเมื่อไหร่ จะเรียกว่า “คนของประชาชน”

รอโตอีกหน่อยจะทำหมันให้หมด กลัวหนีออกเที่ยวแล้วหายอีก ขอบคุณสำหรับความรู้ครับ มีเกล็ดเล็กเกล็ดน้อยอะไรแนะนำได้เสมอนะครับ

@นอ หน่อย คนมีนอ:
เจ๊เป็นสมบัติของสาธารณะ หาเวลาตัวเองไม่เจอ

เข้าใจครับ

แต่คุณตาเนคงรู้นะว่า…เวลาว่างของอาม่าหายากเหลือเกิน

เวลาที่มอบให้สังคม…ก็ต้องเจียดเพิ่มให้คนคลองเตยอีก

ซึ่งคงไม่ต้องบอกคุณตาเนหรอก…เข้าใจแล้วนะว่าทำไมต้องมอบให้เค้า

คุยกะหมอซักพัก หมอถามเราว่าอีกกีเดือนจะพาเด็กๆ มาทำหมัน เราบอกว่ามันเป็นตัวผู้ ไม่อยากทำ (สงสาร) หมอเลยว่า

“ถ้าไม่อยากให้แมวหายไปจากบ้าน ให้ทำหมัน แล้วมันจะไม่หนีหายไปไหน”

ก็เป็นความรู้เล็กน้อย ฝากบรรดาแฟนคลับแมวของคุณเน

ร่าเริงเข้าไว้นะ…กัดทุกอย่างให้พังไปเลย…ตาเนมันรวย…ซื้อของเล่นมาให้หลานกัดบ่อยๆ นะ

พี่ต้องพิมพ์ชื่อมันมั่วบ้างแล้วแน่ ๆ
เจ้าสำลีตอนแรกเกิด ขอความเห็นเรื่องชื่อ โดยขอว่าเป็นชื่อไทย ๆ และไม่เวอร์ (บ้าโชคลาง) เลยได้มาสองตัวเลือก สีขาว กับ สำลี เลือก สำลีมาเพื่อให้คล้องกับสีดำ แล้วสองตัวก็รักกันดีเสียด้วย สีดำรักและเอ็นดูน้องมาก

สีดำดูดีขึ้นกว่าตอนแรกมามาก อ้วนท้วนเป็นหมีควายมากกว่าเป็นแมว ขนเงางาม แต่มักหายไปกับความมืด

เสียตรงที่เป็นตัวผู้ และหางกุดหน่อยนึง ไม่งั้นจะให้ยืมแห่ขอฝน แต่ว่าแมวที่เขาใช้ขอฝนน่ะ ต้องเป็นแมวโคราช (สีเทา ดอกเลา ) และต้องเป็นตัวเมีย

http://www.igetweb.com/www/vet.....209061.jpg

ดูจะสนุกกันดี แต่หงอยเศร้ากันทุกตัว มาอ้อนมานอนตัก ตั้งแต่เสาหลักหายไปเมื่อปลายเดือน พ.ค. น่าสงสารมาก