ยุบหนอไม่ยุบหนอ 3:1

13 June 2007 - 17:37

ผมกลับบ้านรอบที่ผ่านมาได้ไปขายของอยู่ในตลาดนัดต่างๆ หลายครั้งหลายแห่งครับ เลยมีเรื่องเล่าหลากหลายเห็บมาฝาก ถือโอกาสเก็บมาเล่าสู่กันฟังนะครับ

ตลาดนัดเป็นที่รวมของพ่อค้าแม่ขายจากหลายที่หลากแหล่ง มีเรื่องราวมากมายน่าสนใจครับ

วันก่อนตัดสินคดียุบพรรค พ่อซึ่งติดตามข่าวสารบ้านเมืองตลอด (แต่ No Vote ทุกทีเวลาเลือกตั้ง) กับผมนั่งคุยกันตอนมื้อค่ำ ผมว่าประชาธิปัตย์รอดแหง๋มๆ เพราะคดีไม่มีมูลอะไรเลยนอกจากการที่ ไทยรกไทยลากคนอื่นไปตายด้วย ส่วน ทรท. นั้นน่าจะชัดเจน แต่จะโยงอย่างไรว่า การจ้างพรรคเล็กของนายพลขี้เมายิงหัวแม่งจะเป็นการทำในฐานะกรรมการบริหารพรรค ผมว่าโอกาสรอดและเดี้ยงเท่าๆ กัน ตุลาการรัฐธรรมนูญชุดนี้ก็ของจริงระดับกะทิทั้งนั้น ไม่ใช่พวกใช้หัวแม่ตีนตัดสินคดีแบบชุดก่อน

พ่อว่า ทรท. ตายแหง๋มๆ แต่ยุบหมดสองพรรคเลยก็น่าจะดี

รุ่งเช้าผมไปตัดหญ้าในสวนยางแล้วก็โดนฝนไล่กลับมาตอนบ่ายสอง ลืมเรื่องคดียุบพรรคเรียบร้อยไปแล้วครับ มาถึงบ้านก็นึกได้เปิดโทรทัศน์ติดตามยาวต่อเนื่องจนหกโมง ครับอย่างที่ทราบกันแล้ว ผมก็อดทึ่งตุลาการรัฐธรรมนูญไม่ได้ว่าเข้าท่าแงะ ละเอียดยิบชอบด้วยเหตุผลทุกบรรทัดทุกประโยด

พ่อกลับบ้านตอนสองทุ่ม ก็ถามว่าคดียุบพรรคเป็นยังไง ผมก็เล่าไปตามซื่อ ว่าอย่างนั้นว่าอย่างนี้ ยิบๆ ครับ

พ่อว่า เออ รีบกลับมาดูทีวีตั้งแต่ตีสอง (วิธีบอกเวลาแบบคนใต้ หมายถึงบ่ายสอง) เลยนะ

แล้วกันพ่อ

พ่อเลยเล่าให้ฟังว่าไม่จำเป็นต้องถามหรอกว่าผมกลับมาตอนไหน เพราะฟังที่ผมเล่าก็รู้เพราะพ่อก็ฟังในตลาดนัด วันนี้ไม่เปิดเพลงเปิดโฆษณา เปิดถ่ายทอดสอดคดียุบพรรคอย่างเดียว สลับโฆษณาบ้างห่างๆ แล้วแว้บไปดูทีวีที่บ้านเจ้าของตลาดนัดเป็นช่วงๆ

เสียเลยครับ ผมก็ลืมไปเลยว่าพ่อเปิดข่าวออกลำโพงในตลาดนัดทุกเช้า แล้วแบบนี้พ่อจะพลาดเหรอ

พ่อเล่าให้ฟังต่อว่าที่ตลาดวันนั้นทั้งวันเขาก็คุยกันแต่เรื่องยุบพรรค ตลาดนัดคึกคักกสนุกสนาน แล้วก็พนันขันต่อ

อัตราต่อรองไม่ยุบประชาธิปัตย์อยู่ที่ ๓:๑

พอตัดสินไม่ยุบ โห่กันลั่นทั้งตลาดนัด แช่มชื่นก่อนทุกคนเก็บของกลับบ้าน