พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ประกาศแถลงการณ์ฉบับที่ ๑๑ ยกระดับการต่อสู่

เช้าวันนี้ ๙ โมงตรง นายสมัคร สุนทรเวช แสดงสันดานทรราชเป็นที่เรียบร้อยแล้ว จากที่เคยเป็นผู้ยุยงให้คนฆ่ากันเมื่อครั้ง ตุลา ๑๙ วันนี้นายสมุนทรราชคนนี้ประกาศเองอย่างเป็นทางการ
เวลามีไม่พอให้ผมเขียนอะไรได้มากว่านี้ เจอกันที่สะพานมัฆวานรังสรรค์ครับ จะได้กลับมาเขียนอะไรมากน้อยแค่ไหนหรือไม่ ไม่รู้ แต่ไม่มีเวลาให้สำหรับรัฐบาลโจรอีกต่อไป มีโอกาสคงได้เขียนสนทนากันอีก

Posted in สถานการณ์รายวัน 1 Comment »

กลองยาวไม่ขายชาติ วงฟาร์มเมอร์ซันบนเวทีพันธมิตรฯ สะพานมัฆวานฯ ค่ำวานนี้

อัปเดต: สำหรับท่านที่ต้องการดาวน์โหลดคลิกเบาๆ ที่ลิงค์นี้ครับ (ขนาดไฟล์ ๕๑.๒๒ MB )

Posted in ภาพและเสียง 6 Comments »

ผมอยากจะอาเจียนทุกครั้งเวลา “กระทิงแดง นปก.” กับคนวันเสาร์ฯ (ที่แตกจนเหลือแต่ “เสาร์รักเหลี่ยม” ) พูดว่า “ทำร้ายประชาชนผู้บริสุทธิ์” หรือคำอื่นที่ความหมายใกล้ๆ กัน
ประชาชนผู้บริสุทธิ์ แบบเติมเงินเหล่านี้ ถ้าภายใต้เงื่อนไข เขาเป็นประชาธิปไตยจริงอย่างปาก ประการแรกควรรู้เคารพความเห็นและการแสดงออกของผู้อื่น และเคลื่อนไหวในลักษณะที่เป็นผู้ดีมีปัญญา ไม่ใช่ควักกระจู๋โชว์ พอโดนหยันว่าเล็กกระจ้อยพวกก็เอาปลัดขลิกยาวใหญ่มาโชว์แทน นี่คือดีแล้วถูกต้องแล้ว หรือเพียงความสะใจ ..สมใจถ่อย!?
ในชั่วชีวิตเราคงเคยเห็นบ้างล่ะ ถามว่า เวลามีใครสักคนไปยืนด่าคนอื่นที่หน้าบ้าน ฉอดๆ ๆ ๆ เรามองคนนั้นด้วยความรู้สึกอย่างไร อารยะหรือต่ำ?
ประเทศใดจะเป็นประชาธิปไตยได้ ก็เพราะคนส่วนหนึ่งของสังคมมีวุฒิภาวะบางระดับ การแสดงออกแห่งวุฒิภาวะไม่เท่ากับ “ต่ำ ถ่อย เถื่อน”
การที่ฝ่ายหนึ่งไปชุมนุมอย่างสงบ จะพูดจารุนแรงอย่างไรก็แล้วแต่ เห็นชอบไม่เห็นชอบด้วย ควรหรือไม่ที่ “คน-กลุ่ม-พวก-จำพวก” จะ “ยกฝูง” กันไปเผชิญหน้าแล้วอ้างว่ามาต่อต้าน ยกพวกกันไปด่า ขว้างปาข้าวของใส่ ควรหรือไม่ควร?
ครั้งที่ นปก. และพวกไปบ้าคลั่งกันที่สนามหลวง ยกพวกยกฝูงไปบ้าระห่ำทำลายข้าวของ “ดัน ดัน ดัน” กันที่หน้าบ้านสี่เสา มีใครสักกี่คนยกพวกไปรุมด่า ท้าทาย? หรือคนส่วนใหญ่เขาปล่อยให้กระทำอย่างเสรี อยากบ้าๆ [...]

Posted in เรื่องเล่า 4 Comments »

ขณะกำลังนั่งฟังเรื่องตอแหลของ “เพ็ญ นปก.” สดจาก “ช่องอีเพ็ญ” เผอิญแม้ค้าปลาทูเจ้าประจำหาบผ่านมา หลังจากหายหน้าหายตาไปร่วมเดือน ผมใช้บริการปลาทูรายนี้มาหลายปีแล้วล่ะครับ ซื้อกินเองบ้าง ซื้อให้แมวบ้าง วันนี้มีแต่ปลาทูผอมๆ ในหาบ ดูไปปลาทูตัวผู้แทบทั้งนั้น มีแค่ ๑ สาว นอนรายเรียงในหมู่ปลาทูผู้ตัวเรียว เทกระปุกได้มา ๕๐ บาท แลกเป็นปลามา ๓ ตัว ผมได้อาหารเช้า แมวก็มีอาหาเย็น
ป้าคนหาบปลาทูขาย บอกผมด้วยน้ำเสียงสุภาพน่ารักแบบเดิมว่าๆ ป้าเพิ่งกลับมาจากบ้าน ผมเลยถามกลับไปว่าไปทำนาเหรอ ป้าก็ตอบว่าใช่ เลยชวนสนทนากันเรื่องนาเรื่องข้าว ลองเย้าเล่นๆ ว่าเห็นข้าวขึ้นราคา ปีนี้น่าจะได้ดี
ป้าเล่าให้ฟังแบบหน้าแห้งๆ ว่าไม่ได้อะไรเลย ป้ามีที่นาเยอะอยู่นะ แต่ปีที่แล้วแล้งทำแล้วได้ไม่กี่สิบกระสอบ (กระสอบป่าน) เกี่ยวเสร็จตั้งแต่ปีใหม่ เดือนกุมภาขายไปหมดแล้ว ข้าวขึ้นราคาไปก็เท่านั้น ชาวนาไม่มีข้าวในมือแล้วสักคน เกี่ยวเสร็จก็ขายทันทีเอาเงินไปใช้หนี้ ธกส.
ฟังถึงตรงนี้ผมก็นึกได้ว่า อ้อ นี่เอง เรื่องที่ ธกส. เอามาโม้แหกตาเราว่าชาวบ้านมีรายได้ รีบเอาเงินมาใช้หนี้จำนวนมาก ทั้งที่เป็นเรื่องปกติที่หลังเกี่ยวข้าวได้เงินมาก็รีบเอามาใช้หนี้ทันที
ฟังป้าปลาทูเล่าก็พอจะสรุปได้ว่า ข้าวขึ้นราคา ชาวนาไม่ได้ประโยชน์ ถ้าอย่างนั้นใครได้ประโยชน์?
คุยไปมาได้ความมาว่า ที่ศรีสะเกษ บ้านแกทำนาปีได้อย่างเดียว [...]

Posted in เรื่องเล่า No Comments »

หลังฝนซาราวสามสี่ทุ่มวานนี้ “หรั่ง ร็คเคสตรา” ขึ้นร้องเพลงเวทีพันธมิตรฯ สะพานมัฆวานฯ เป็นเสียงเพลงกลางสายฝนที่ชาวพันธมิตรยังผนึกกันอยู่อย่างหนาแน่นไม่หนีหายไปไหน ด้วยใจที่แน่วแน่มั่นคง อย่างที่คุณสนธิเรียกว่า “ใจเป็นประธาน”

เพลงหนึ่งในนั้น หรั่งเน้นย้ำด้วยประโยคหนึ่งว่า “ประชาชนอย่าทิ้งประเทศชาติ” คืออย่าปล่อยให้คนเลวทำลายประเทศชาติ ให้ประเทศพ้นจาก “ทุกข์ภัย”

Posted in ภาพและเสียง 3 Comments »