ผมตั้งใจเขียนเรื่องนี้เป็นเรื่องสุดท้ายก่อนกลับบ้านช่วงบ่ายวันนี้ ครุ่นคิดมาหลายวันถึงความควรไม่ควรที่จะแตะประเด็นละเอียดอ่อนนี้ พิจารณาถ้วนถี่และรอบคอบหลายๆ ด้านแล้ว เหตุผลสำคัญสืบเนื่องมาจากบรรยากาศการร่างรัฐธรรมและการโจมตีสถาบันพระมหากษัตริย์อย่างหนักหน่วงในช่วงหลัง (ผมไม่ใช่นายกรัฐมนตรีที่เคยเป็นองคมนตรีผู้ซึ่งนิ่งเฉยดูดายเมื่อเหตุการณ์ระเบิดใกล้พระตำหนักสวนจิตรฯ) ประกอบกับแนวคิดของนักวิชาการหลากหลายผนวดกับคอมมิวนิสต์อารมณ์ค้างที่มีการเผยแพร่งานและแนวความคิดว่า ผู้ใช้อำนาจอธิปไตยต้องเป็นคนไทยไม่ใช่พระมหากษัตริย์ และลดทอนบทบาทพระมหากษัตริย์ให้เหลือเพียงสัญลักษณ์อย่างที่เป็นอยู่ในหลายประเทศ
ขออภัยผมหาลิงค์ไปยังเอกสารของนักวิชาการคนหนึ่งนั้นไม่ได้ แต่เห็นแล้วรู้สึกรำคาญครับ แม้เป็นความติดโดยบริสุทธิ์หรือเป็นงานวิชาการล้วนก็ถามเถิด ผมอดรู้สึกเวทนาไม่ได้ในความไม่รู้สำนึกในโคตรเหง้าเหล่ากอ กำพืดของตัวเอง ๑ และการรับประทานขี้ฝรั่งลิงขาวจนมันสมองขดๆ หยักๆ เหมือนก้อนขี้ เอะอะอะไรก็แบบฝรั่งดีเลิศ จะเอาตามเอาเป็นแบบอย่าง ๑
๑ พวกประชาธิปไตยจ๋า ก็ว่า อะไรๆ ก็ต้องเป็นประชาธิปไตย ต้องเสรี อำนาจอธิปไตยต้องเป็นของประชาชนแบบเต็มๆ ใครใช้แทนไม่ได้ และก็พ่นขี้เป็นขดๆ ของอับราฮัม ลินคอน “การปกครองของประชาชน โดยประชาชน เพื่อประชาชน” ขอโทษนะครับ สหรัฐเองมันก็ทำแบบคำขวัญนั่นไม่ได้

Posted in ทัศนะ 3 Comments »

ว่าจะให้เรื่อง “แมว” เป็นเอ็นทรี่สุดท้ายก่อนกลับบ้าน พอไปฟังยามเฝ้าแผ่นดินของวันนี้มีอะไรให้ชวนคิดมากมาย เรื่องหนึ่งคือการเปิดจองสั่งจอง “จตุคามรามเทพ รุ่น ๑ บาท ปราบกบฎ” ของกลุ่มศุกร์เมาเสาร์ประท้วง (ชื่ออย่างเป็นทางการ “ฅนวันเสาร์ ไม่เอาเผด็จการ”) ความว่า
1 เสียง 1 พลังอันบริสุทธิ์ เอาประชาธิปไตย คืนมา
จัดสร้างโดย ฅนวันเสาร์ ไม่เอาเผด็จการ
จตุคามรามเทพ รุ่นปราบกบฎ จำนวน 200,000 องค์ ทำพิธีปลุกเสกโดยพระสงฆ์จำนวน 50,000 องค์
ทำพิธีกรรมโดยเกจิอาจารย์จากวัดชื่อดังใน กทม. บูชาในมูลค่า 1 บาท
1 คนต่อ 1 องค์ มารับด้วยตนเองวันที่ 30 พฤษภาคม 2550 ท้องสนามหลวง ตั้งแต่ 12.00 น.
ขอพูดตามตรงนะครับว่าผมไม่ได้ให้ราคากลุ่มถ่อยพวกนี้ และไม่สนใจจะติดตามข่าวสารว่าเขาทำอะไร อย่างไร ถึงไหน เปล่าเปลืองเวลาครับ

แต่สิ่งที่ทำผมสะกิดใจ คือ คำที่ คำนูณ สิทธิสมาน พูดว่ามันจะไปหาพระมาจากไหนเป็นหมื่นรูป ครับ ผมทำการ [...]

Posted in ตามข่าว, ทัศนะ 5 Comments »

ย้อนไปซักน่าจะปีกว่าๆ ที่ผมเพิ่งย้ายมาอยู่ตึกที่อยู่ปัจจุบันใหม่ๆ หลังจากย้ายข้าวของและกองหนังสือกองใหญ่เข้ามาแล้ว หลายวันถัดไปผมก็ย้ายเข้ามาอาศัยในห้องหับใหม่อย่างเต็มตัว ค่ำวันนั้นก็มีแมวลายเทาๆ –ระบุสียากเจรง– เอาเป็นว่าเป็นแมวลาย ตอนนั้นยังไม่ได้ระบุเพศ มาแม๊วๆ อยู่หน้าห้องตรงมุ้งลวด ด้วยความที่รักแมวและเลี้ยงแมวมาตั้งแต่เล็กเลยเปิดให้เข้ามา เข้ามาแล้วก็ยังร้องลั่น เดินเข้าครัวไปแบบคุ้นเคย บ๊ะ! หาของกินแหละครับ
หลายวันถัดไปก็ทำแบบนี้ต่อเนื่อง มานอนแม๊วๆ อยู่หน้าห้อง ถ้านานพอควรแล้วเขาไม่เปิดให้ก็เดินไปห้องอื่นต่อ แล้วก็ทำแบบเดิม แต่เหมือนคนแถวนั้นรู้จักมันดี ผมก็นึกสงสัยแหละครับว่าเจ้าของมันไปไหนล่ะ
หลังจากนั้นมันก็หายหน้าหายตาไปเป็นพักๆ แล้วก็กลับมาเป็นพักๆ เหมือนจะซูบลงไปบางช่วง บางที่ก็ฉุจนเหมือนจะท้อง และบ่อยที่เห็นนอนนิ่งๆ บนระเบียงห้องถัดไปจากผมสองสามห้อง
นานๆ ทีก็แวะมาแม๊วๆ หน้าห้องผมทีนึง
ผมคุ้นกับมันล่ะ สอบถามประวัติคนแถวนั้นก็ได้ความว่า แต่ก่อนมันมีเจ้าของอยู่ชั้นสองหรือชั้นสาม แล้วเขาก็ย้ายออกไป ทิ้งมันไว้ มันอยู่นี่มานานมากแล้ว มันก็จะไม่มีห้องประจำ ไม่มีเจ้าของแล้ว แต่จะย้ายไปอยู่ชั้นสองบ้าง ชั้นสามบ้าง แล้วก็ลงมาอยู่ชั้นล่างที่ผมอยู่บ้าง ขอของกินเขาไปเรื่อย ประมาณว่าขอแทบทุกห้อง

Posted in เรื่องเล่า 7 Comments »

น้อยนักหนักหนาครับที่ผมจะรู้สึกดีกับข้าราชการ ตำรวจ ทหาร ยิ่งยศชั้นบรรดาศักดิ์สูง ผมยิ่งมองด้วยสายตาดูหมิ่น –ขอโทษนะครับ ขอพูดตรงไปตรงมา– ส่วนหนึ่งอาจจะเพราะฟังเขาพูดแต่ละคำ ดูพฤติกรรมแสดงแต่ละคราว ผมดูถูกสติปัญญาข้าราชการระดับสูงพวกนั้นเสมอๆ
เพิ่งอ่านข่าว ทราบความมาว่าท่าน พล.อ.พัลลภ ปิ่นมณี อดีตรองผู้อำนวยการรักษาความมั่นคงภายใน (กอ.รมน.) กลับเข้าทำงานเป็นที่ปรึกษาผู้อำนวยการ กอ.รมน. ควบตำแหน่งคณะกรรมการที่ปรึกษา กอ.รมน.อีกตำแหน่งหนึ่ง
ผมไม่ได้รู้จักมักคุ้นอะไรเป็นส่วนตัว แม้เคยรู้จักชื่อนี้มานานพอควร ตั้งแต่เรื่องชวนนักศึกษาไปเหยียบตำรวจช่วงพฤษภาทมิฬ แต่เรื่องที่คนอาจจะจดจำท่านมากสุดน่าจะเรื่องกรณี “กรือเซะ”  ถัดมาก็เรื่องโดนปลดกลางอากาศจากภาพยนต์โจ๊กแห่งปีเรื่อง “คาร์บ๊อง” จากทีมงานสร้าง ‘หน้าเหลี่ยม & ปากห้อย’  อ้อ..ต้องไม่ลืม ใครคนนี้แหละที่พูดออกอากาศเรียกสุดารัตน์ ว่า อีตอแหล — อตล.
ฟังความจากหลายที่ ปมหนึ่งเหมือนจะเป็นชะนักติดหลัง พล.อ. พัลลภ ที่ถูกหยิบขึ้นมาตีทันทีที่กลับมาเห็นจะเป็นเรื่องกรืเซะ ไม่กล้าพูดเต็มปากว่ารู้เหตุการณ์ทั้งหมดแต่วันเกิดเหตุผมได้ส่งเด็กๆ ใจากตัวเมืองปัตตานีตรงไปสังเกตุกาณ์ที่กรือเซะ ครับยอมรับว่าไม่ชอบใจกับการปฏิบัติการโหด แต่เข้าใจว่าอาจจำเป็นต้องทำแบบนั้นจริงๆ ยิ่งฟังสัมภาษณ์พล.อ.พัลลภ ทางช่องเนชั่นฯ ค่อนข้างยอมรับได้ และเชื่อว่าท่านเป็นลูกผู้ชายพอ
ผมบอกใครคนหนึ่งเมื่อวานนี้ว่า ตอนนี้ พล.อ. พัลลภ ได้รับการแต่งแต่งตั้งกลับเข้าทำงาน กอ.รมน. แล้วแถมควบ ๒ ตำแหน่ง ได้รับคำตอบผ่านน้ำเสียงแบบถูกอกถูกใจว่า [...]

Posted in ตามข่าว, ทัศนะ No Comments »

จำความได้ว่าตอนสมัยที่ยังเป็นเด็กสิบกว่าขวบนั้นผมออกจะชื่นชอบประเทศที่ชื่ออเมริกา คิดไปตามประสาเด็กว่าประเทศนี้เจ๋ง ยิ่งใหญ่ ไม่ว่าอะไรก็เป็นผู้นำไปหมด ความคิดผมค่อยๆ เปลี่ยนไปเรื่อยๆ ตามอายุ ความรู้สึกต่อประเทศที่ชื่ออเมริกานั้นเป็นไปอีกด้านตรงข้ามกับความรู้สึกสมัยเด็ก นานวันผมยิ่งไปอีกด้านมากขึ้นๆ ผมมองเห็นความสกปรก น่าขยะแขยง น่าชิงชัง มูต อาจม ..ฯลฯ ประเทศอื่นๆ มองอเมริกาและขานชื่อประเทศว่า Ugly America
ชื่อเต็มประเทศ เรียกว่า USA — Ugly States of America
ปีที่แล้วจำได้เลาๆ ว่า นายราล์ฟ บอยซ์ เอกอัครราชทูตสหรัฐฯ ประจำประเทศไทย ให้สัมภาษณ์ยิ้มๆ ชัดถ้อยชัดคำไว้กับคุณสุทธิชัย หยุ่นว่า “เราเป็นเพื่อนกัน” ในความหมายที่หมายถึงไทยกับสหรัฐ เป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน ไม่ควรระแวงสงสัยต่อกัน
ครั้งนั้นผมอดสงสัยและตั้งคำถามกับตัวเองไม่ได้ว่า “มัน” (อเมริกา) เป็นเพื่อนแบบไหนเหรอ แล้วมันเคยเป็นเพื่อนกับใครเหรอ
ประวัติศาสตร์สอนอะไรผมหลายอย่างสำหรับประเทศที่เกิดจากทาสที่ถูกขับไล่ไสส่งไปบุกเบิกแผ่นดินใหม่ ไปแล้วก็ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์คนท้องถิ่นแทบไม่เหลือ (ศึกษาเพิ่มเติมเรื่องชนพื้นเมืองในทวีปอเมริกาเหนือ) ดำรงอยู่เป็นทาสของประเทศแม่อย่างอังกฤษอยู่ยาวนาน กระทั่งเกิดกบฎทาส ที่นำโดยจอร์ส วอร์ชิงตัน
ประวัติศาสตร์ระยะไม่ไกลมาก ท่านจำเรื่องสงครามเวียดนามได้ไหมครับ อย่าบอกว่าเกิดไม่ทันนะ (มันศึกษากันได้) อเมริกาทำทีเป็นตัวกลางช่วยเจรจาระหว่างกลุ่มของท่านโฮจิมินกับฝรั่งเศสเรื่องการจัดการแบ่งเขตแดนหลังที่ฝรั่งเศสพ่ายและเสียอิทธิพลในการคุมพื้นที่ให้กับกลุ่มของท่านโฮจิมิน พระเอกอเมริกามาแล้วครับท่าน เข้ามาเป็นตัวกลางจัดเจรจา แล้วอย่างไร? [...]

Posted in ทัศนะ 3 Comments »